سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

پدرام آفتابی – پژوهشکده علوم زمین -سازمان زمین شناسی کشور

چکیده:

زمین لرزه قائنات روز ۲۰ اردیبهشت ۷۶ با بزرگی ۱/۷ درجه ریشتربه وقوع بیوست. این زمین لرزه درامتداد گسل کریزان وبا روند NNW-SSE صورت گرفته است.گسل دارای حرکت راستا لغزراستگرد بوده است. گسلش سطحی درمنطقه قائنات ازحالت زنجیره ای linkage برخورداراست. دراین نوشته انواع ساختارهای حاصل ازاتصال گسلها مورد بررسی قرارگرفته وزون تخریب یا damage zone توصیف گردیده است. بس ازهرواقعه زمین لرزه ساختهایی ایجاد می گردد که به عنوان ساختهای کوتاه مدت مطرح اند وبایدمورد بررسی دقیق قرار گیرد، زیرا با توجه به این اصل که زمان حال کلید زمان گذشته است ازساختارهای جدید ومی توان برای شناخت مناطق فعال و کاری سود جست. همچنین با توجه به عملکرد دوره ای زمین لرزه دربسیاری ازنقاط بس ازهر زلزله باید میزان جابجایی های افقی وقائم و روند گسل وطول گسل اندازه گیری شود وساختارهای تشکیل شده مورد بررسی قرارگیرد،شاید با توجه به سوابق عملکرد وبراساس شواهد وبررسی های نئوتکتونیک بتوان روزی زلزله رابیش بینی کرد.