مقاله زيست چينه نگاري رسوبات سانتونين– ماستريشتين جنوب شرق اصفهان (ايران مرکزي) بر مبناي نانوفسيل هاي آهکي و فرامينيفرها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات) از صفحه ۳۱ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: زيست چينه نگاري رسوبات سانتونين– ماستريشتين جنوب شرق اصفهان (ايران مرکزي) بر مبناي نانوفسيل هاي آهکي و فرامينيفرها
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نهشته هاي کرتاسه فوقاني
مقاله نانوفسيل ها
مقاله فرامينيفرا
مقاله جنوب و جنوب شرق اصفهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بني اسدي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: هادوي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: خسروتهراني خسرو
جناب آقای / سرکار خانم: آقانباتي سيدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بيواستراتيگرافي نهشته هاي کرتاسه فوقاني، رسوبات سانتونين– ماستريشتين با توجه به نانوفسيل ها و فرامينيفرهاي آهکي جنوب و جنوب شرق اصفهان مطالعه شده است. نانوفسيل هاي مطالعه شده در جنوب و جنوب شرق اصفهان داراي تنوع زياد و حفظ شدگي خوب مي باشند. واحدهاي ليتواستراتيگرافي شامل ضخامت هاي مختلفي از رسوبات شيلي ومارني وتناوب آهک ومارن وهمچنين آهک مي باشند. رسوبات دانه ريز از قبيل شيل و آهک مارني بهترين شرايط را براي حفظ نانوفسيل ها دارند.
هدف: شناسايي نهشته هاي سانتونين– ماستريشتين جنوب و جنوب شرق اصفهان و تعيين سن دقيق لايه ها با استفاده از نانوفسيل ها و فرامينيفرهاي آهکي مي باشد.
روش بررسي: در آماده سازي نانوفسيل هاي آهکي از روش Smear slides استفاده شده است و نمونه با استفاده از ميکروسکوپ پلاريزان (بزرگنمايي ۱۰۰۰ و در دو نور XPL و (PPL مطالعه شده اند. فرامينيفرهاي موجود در اين نهشته ها نيز به روش تهيه مقاطع نازک بررسي شده اند.
نتايج: بر اساس مطالعات انجام شده بر روي نانوپلانکتون هاي آهکي، ۱۶ جنس و ۲۶ گونه و بر اساس فرامينيفرا ۱۲ جنس و ۲۰ گونه شناسايي شدند. در مطالعه نانوفسيل ها با توجه به محدوده ظهور اوليه گونه هاي شاخص و تجمع فسيلي همراه، ۸ زيست زون بر مبناي زون بندي (Sisingh 1978) براي منطقه مورد مطالعه پيشنهاد مي شود. همچنين ۳ نوع تجمع زيست چينه اي بر مبناي زون بندي (Wynd 1965) براي فرامينيفرها شناسايي شدند.
نتيجه گيري: با توجه به محدوده زماني گونه هاي مطالعه شده براي نهشته هاي جنوب شرق اصفهان سن سانتونين پسين تا ماستريشتين پسين پيشنهاد مي گردد. بر اساس مطالعات دقيق ديرينه بوم شناسي، تنوع و فراواني گونه هاي مختلف در اين زمان مي تواند حاکي از گرم بودن آب و هوا باشد. با توجه به حضور گونه هايMicula prinsii  و Micula murus که هر دو متعلق به عرض هاي جغرافيايي پايين بوده و شاخص هاي بسيار مفيدي براي ماستريشتين پسين در عرضهاي جغرافيايي پايين تا متوسط هستند، مي توان چنين نتيجه گرفت که حوضه رسوبگذاري نهشته هاي سانتونين پسين تا ماستريشتين پسين جنوب و جنوب شرق اصفهان در عرض هاي جغرافيايي پايين تا متوسط بوده است.