سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

زهرا کریمی مصدق – شرکت ملی نفت ایران-واحد اکتشاف

چکیده:

به دلیل اهمیت سازند قم برای زمین شناسان، دو برش در منطقه ساوه و قم مطالعه شده است. یکی، مقطع دودگن در ۱۵ کیلومتری جنوب غرب ساوه که حدود ۶۴۰ متر ضخامت دارد. به عنوان برش اصلی و دیگری، مقطع دره دروند در ۲۵ کیلومتری غرب قم به عنوان برش مقایسه ای انتخاب شده است که حدود ۱۰۲۵ متر ضخامت دارد. در مقطع دودگن، رخساره ها تاقدیسی را به وجود آورده اند که قدیمی ترین رسوبات هسته آن را سنگهای آذرآواری و آتشفشانی ائوسن تشکیل داده است و علاوه بر L.R.F و U.R.f تمام عضوهای سازند قم از a تا f موجود است. در مقطع دره ی دروند رخساره های سازند قم برگشته است. در این مکان عضو f موجود نیست و سازند قم به عضو e ختم می شود به گونه ای که روی آن U.R.F با بخش گچ زیرین رسوبگذاری کرده است. در محدوده ی مورد مطالعه، نهشته های سازند قم مربوط به زمان میوسن زیرین (اکویتانین تا بوردیگالین) است. محیط رسوبی ناحیه نیز بررسی شده و به طور خلاصه چهار محیط جزر و مدی-لاگون-بار، ریف-دریای باز تشخیص داده شده است.