مقاله ساختار عاملي مقياس رضايت زناشويي در کارکنان متاهل دانشگاه شهيد چمران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران (انديشه و رفتار) از صفحه ۳۵۱ تا ۳۵۸ منتشر شده است.
نام: ساختار عاملي مقياس رضايت زناشويي در کارکنان متاهل دانشگاه شهيد چمران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساختار عاملي
مقاله پايايي
مقاله روايي
مقاله رضايت زناشويي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رجبي غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: هدف اين پژوهش بررسي ساختار عاملي مقياس رضايت زناشويي در کارکنان دانشگاه شهيد چمران بود.
روش: ۲۰۰ کارمند متاهل دانشگاه شهيد چمران که به روش تصادفي ساده از ميان کارکنان دانشگاه برگزيده شده بودند، مقياس رضايت زناشويي محرابيان و پرسش نامه رضايت زناشويي اينريچ را تکميل نمودند.
يافته ها: همساني دروني کل مقياس در زنان و مردان و دو عامل استخراج شده بيانگر روايي بالاي مقياس بود. ضريب هاي همبستگي بين هر يک از ماده هاي مقياس با نمره کل ماده ها از ۰٫۰۶ تا ۰٫۸۸ در نوسان و همگي (به جز ماده ۱۰) از نظر آماري معني دار بودند (p<0.001). ضريب روايي هم زمان بين اين مقياس و پرسش نامه رضايت زناشويي اينريچ در کل نمونه ۰٫۸۳ به دست آمد. تحليل عاملي به روش عامل يلبي محور اصلي (چرخش مايل) در مقياس رضايت زناشويي دو عامل را نشان داد، که جمعا ۵۷٫۴۶% واريانس مقياس را تبيين کردند. سهم بيشتر اين واريانس (۴۵٫۶۴%) را عامل اول تبيين کرد. هم چنين تحليل عاملي تاييدي الگوي دوعاملي را نسبت به الگوي يک عاملي برازنده داده ها تعيين کرد.
نتيجه گيري: با توجه به پايايي و روايي مناسب مقياس رضايت زناشويي مي توان براي کارهاي پژوهشي و اندازه گيري ميزان رضايت همسران نسبت به يکديگر در مراکز مشاوره از اين مقياس بهره گرفت.