مقاله ساختار قدرت در خانواده و تاثير آن بر مشاركت اجتماعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در جامعه شناسي مطالعات جوانان از صفحه ۱۰۵ تا ۱۲۹ منتشر شده است.
نام: ساختار قدرت در خانواده و تاثير آن بر مشاركت اجتماعي
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساختار قدرت خانواده
مقاله نگرش به مشارکت
مقاله ميزان مشارکت اجتماعي
مقاله مشارکت با برد محدود
مقاله مشارکت با برد متوسط
مقاله مشارکت با برد گسترده
مقاله ساختار عمودي قدرت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ساروخاني باقر
جناب آقای / سرکار خانم: دودمان ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در تحقيق حاضر به بررسي ساختار قدرت در خانواده و تاثير آن بر ميزان مشارکت اجتماعي در بين نمونه اي از افراد بالاي 25 ساله در شيراز و به روش پيمايشي پرداخته شده است. چارچوب نظري مورد استفاده در اين تحقيق، يک چارچوب ترکيبي بوده است و پايه اصلي تئوريکي نيز بر مبناي نظريه کنش اجتماعي پارسونز بوده است. مشارکت اجتماعي به عنوان يک کنش اجتماعي در نظر گرفته شده است. با توجه به اين که نظام شخصيت در نظريه پارسونز محل بررسي نظري کنش متاثر از نظام اجتماعي و فرهنگي مي باشد، تمرکز نظري بر نظام شخصيت مي باشد. شخصيت افراد در فرآيند اجتماعي شدن در خانواده شکل اصلي خودرا پيدا مي کند. بر مبناي نظريه فيشباين و آيزن، کنش افراد متاثر از نگرش آنها به يک موضوع و همچنين هنجارهاي ذهني که از طرف گروه هاي مرجع القا مي شود، مي باشد. لذا در اين پژوهش ساختار قدرت خانواده به عنوان گروه مرجع، به عنوان عاملي در نظرگ رفته شده است که نگرش افراد را به موضوع مشارکت و همچنين حضور آنها در فعاليت هاي گروهي را تحت تاثير قرار مي دهد. نتايج تحقيق نشان مي دهد هرم قدرت در خانواده هاي شيرازي، در كل عمودي است. در حالي که در تصميمات با برد پايين، تمايل بيشتر به سوي مشاعيت مي باشد، امادر تصميمات بابرد متوسط و گسترده، ميزان مشاعيت کمتر است. ميزان مشاركت اجتماعي در بين خانواده هاي ساكن شيراز در كل پايين است. بر طبق نتايج حاصل از آزمون فرضيه، بين ساختارهاي قدرت در خانواده از نظر ميزان مشارکت اجتماعي تفاوت چنداني وجود ندارد. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون گام به گام، حاکي است دو متغير نگرش به مشارکت اجتماعي و جنسيت در معادله باقي مانده اند و در کل ۷٫۲ درصد از تغييرات متغير وابسته را تبيين کرده اند. بر اساس نتايج حاصل از تحليل مسير علي، با توجه به تمامي تاثيرات مستقيم و غيرمستقيم متغيرهاي مستقل بر ميزان مشارکت اجتماعي، متغير نگرش به  مشارکت، بيشترين تاثير افزايشي و متغير جنسيت نيز بيشترين تاثير کاهشي را بر ميزان مشارکت اجتماعي داشته است. متغير ساختار قدرت در خانواده بر ميزان مشارکت اجتماعي، تاثير افزايشي دارد. يعني هر چه تصميم گيري در خانواده بيشتر مشارکتي و افقي باشد، ميزان مشارکت اجتماعي فرد نيز بيشتر است.