سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علیرضا کشتکار – سازمان انرژی اتمی ایران، معاونت سوخت، آزمایشگاه جابربن حیات، تهران
سیدجابر صفدری – سازمان انرژی اتمی ایران، معاونت سوخت، آزمایشگاه جابربن حیات، تهران
بهروز میثمی – سازمان انرژی اتمی ایران، معاونت سوخت، آزمایشگاه جابربن حیات، تهران
گیتی ابوالحمد – سازمان انرژی اتمی ایران، معاونت سوخت، آزمایشگاه جابربن حیات، تهران

چکیده:

راکتورهای بستر سیال بیهوازی قادربه تخمین پساب صنایع و فاضلاب در زمانهای اقامت هیدرولیک کوتاه و راندمان تولید بیوگاز بالا می باشند. در این مطالعه، بمنظور بررسی فراین تخمیز بیهوازی گلوکز یک بیوراکتور بستر سیال آزمایشگاهی ساخته شد و عملکرد راکتورمورد بررسی قرار گرفت. دمای راکتور در ازمایشات تجربی در حدود ۳۷۲ درجه سانتیگراد تنظیم شد. راکتور از ذرات شن به قطر متوسط ۰/۳mmو دانسیته ۲/۶۱ g/cm3 پر گردید. آزمایشات تجربی با غلظت ۱۰ گرم بر لیتر گلوکز در زمانهای اقامت هیدرولیکمختلف از ۰/۸ تا ۴/۸ روز نشان دادندکه راکتور قادر به حذف بار آلودگی با راندمان ۶۳ با ۸۱ درصد می باشد. همچنین مشاهده شد که افزایش زمان اقامت هیدرولیک باعث افزایش راندمان حذف بار آلودگی از یک طرف و کاهش بار آلودگی و سرعت تولید بیوگاز از طرف دیگر می شود.