سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد برمر – استاد یار، عضو هیئت علمی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران
مهدی باریکانی – استاد، عضو هیئت علمی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران

چکیده:

با استفاده از پلیمریزاسیون مرحله ای، ابتدا یک پیش پلیمر با گروههای انتهایی ایزوسیاناتی از واکنش بین پلی اتیلن گلیکول،(PEG) و دی سیکلو هگزیل متان دی ایزوسیانات (H12MDI) تهیه گشت. سپس از طریق واکنش گروه هیدروکسیل دودسیل الکل که یک الکل یک عاملی است، با پیش پلیمر مذکور، دو سر آبگریز ۱۲ کربنی بر روی آن استخلاف گردید. به این ترتیب یک غلظت دهندة پلی یورتانی با یک بدنة آبدوست و دو سر آبگریز تشکیل گردید. در این مرحله نوع (PEG) مورد استفاده و نیز نسبت مولی پلی ال به دی ایزوسیانات برای ساخت یک غلظت دهندة بهینه مورد بررسی فرار گرفت. سپس رفتار این غلظت دهنده در لاتکس وینیل استات و استرهای اسید اکریلیک مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت. نتایج رئومتری راندمان غلظت دهندگی خوبی از این غلظت دهنده را نشان داد.