سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

پیمان گیلانی – دانشجوی مقطع کارشناسی رشته مهندسی فضای سبز دانشگاه تهران

چکیده:

آنچه امروزه بیش از پیش، حیات ساکنین کره زمین را با تهدیدی جدی روبه رو کرده است. مساله آلودگی محیط زیست است. برای مقابله با چنین پدیده ای، گسترش فضاهای سبز به عنوان یکی از بهترین گزینه ها مطرح است. پارک ها به عنوان مهمترین قسمت قضاهای سبز شهری نقش مهم و غیر قابل انکاری در ارتباط با محیط های شهری و مردم دارند. (حفاظت از محیط زیست، پر کردن اوقات فراغت، زیبا سازی و …) .
معمولا اهدافی که از ساخت پارک ها انتظار می رود، در دو دسته کلی جای میگیرند:
۱) اهداف غایی؛
۲) اهداف متناسب با منطقه.
اهداف غایی آن دسته از اهدافی هستند که باید از دیدگاه متخصصین مبنای مشترک ساخت تمام پارک ها باشند . مبانی ای همچون حفاظت از محیط زیست، برقراری موازنه اکولوژیک بین فعالیت های انسانی و محل زندگی وی، زیباسازی و … .
اما اهداف متناسب با منطقه به آن دسته از اهدافی اطلاق می شود که با توجه به نوع پارک، مکان آن و نیاز سنجی صورت گرفته از ساکنین محل ترسیم می شوند. تلاش برای افزایش سطح علاقه مندی مردم آن منطقه به فضای سبز و مراقبت از آن، ایجاد حس امنیت در مردم آن منطقه خاص و غیره را می توان در این دسته جای داد.
پارک هایی که امروزه ساخته می شوند کمابیش به اهداف غایی خود نایل می شوند، اما با یکنگاه اجمالی می توان ادعا کرد عللی که مانع دستیابی به اهداف متناسب با منطقه می شوند عللی هستند که در طول همدیگر قرار دارند.
دید ضعیف مراجع تصمیم گیری
اشتباه در تشخیص نوع پارک، اشتباه در نیاز سنجی
اشتباه در تخصیص امکانات
دور شدن از دستیابی به اهداف مورد نظر
به هر حلا، باید گفت طراحی و ساخت هر پارک باید متناسب با نیاز مصرف کنندگان آن صورت ذیرد و این توقع از مهندسین و متخصصین فضای سبز، شهرسازی، معماران منظر و طراحان محیطزیست وجود دارد که قبل از طراحی و ساخت فضاهای سبز شهری به نیازهای مردم و استفاده کنندگان از آن توجه کافی داشته باشند.