سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنگره سرامیک ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مریم بیهقی – پژوهشگاه مواد و انرژی
کاووس فلامکی – پژوهشگاه مواد و انرژی

چکیده:

در ابتدا جهت دستیابی به پایدارترین دوغاب مناسب ریخته گری بررسی های رئولوژیکی روی دوغاب های حاوی ۴۰ wt.% ، ۵۰ wt.% و ۶۰ wt.% جامد که دارای Na-CMC به تنهایی و دارایNa-CMCو دیسپرزنت تایرون (C6H4O8S2Na2.H2O) بودند انجام شد . پس از ریخته گری در زمان های مناسب، زینترینگ نمونه ها در دماهای ۱۳۷۵ ، ۱۴۰۰ و ۱۴۵۰ درجه سانتی گراد صورت گرفت . نمونه حاصل از دوغاب ۴۰ wt.% که در دمای ۱۴۰۰ درجه سانتی گراد زینتر شده بود به عنوان نمونه بهینه واجد قابلیت عبور پذیری مناسب و شرایط ظاهری قابل قبول پس از پخت پیشنهاد شد .