سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

میترا مسندی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، گروه کاتالیست
رقیه جم جاه – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، گروه کاتالیست
مهدی نکومنش – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، گروه کاتالیست
غلامحسین ظهوری – مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد دانشکده علوم، بخش شیمی

چکیده:

پلی استایرن سندیوتاکنیک به دلیل نقطه ذوب بالاتر و سرعت بلوری شدن سریعتر نسبت به پلی استایرن ایزوتاکتیک کاربردهای مهندسی بیشتری را دارد. پلیمریزاسیون پلی استایرن سندیوتاکتیک غالبا با استفاده از کاتالیزور های متالوسنی به ویژه از نوع کاتالیست های تیانوسنی انجام می شود. دراین سیستم کاتالیستی معمولا از کمپلکس فلزات واسطه گروه IVB جدول تناوبی نظیر Zr , Ti و ا زکمک کاتالیست متیل آلومینو اکسان (MAO) استفاده می شود. در این کار با استفاده از کاتالیست متالوسنی جهت پلیمریزاسیون پلی استایرن سندیو تاکتیک اثر عوامل مختلفی مانند دما و نسبت کمک کاتالیست به کاتالیست در پلیمریزاسین و سندیوتاکتیسیته بررسی شده است. همچنین با افزایش دمای پلیمریزاسیون اگرچه تا دمای ۷۰ درجه سانتی گراد درصد تبدیل استایرن افزایش می یابد ولی کنترل استرئوشیمی پلیمریزاسیون کاهش می یابد. با افزایش نسبت Al/Ti درصد تبدیل و فضا ویژگی پلیمر حاصله افزایش می یابد، بیشترین سرعت پلیمریزاسیون در محدوده زمانی ۶۰-۲۰ دقیقه است.