سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا طلوع – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پزشکی.
حمید میرزاده – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، استاد دانشگاه مهندسی پلیمر.
فتح الله مضطرزاده – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، استاد دانشگاه مهندسی پلیمر
محمدتقی خراسانی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، دانشیار گروه بیومتریال.

چکیده:

در پروتز کامل مفصل ران، ایجاد اتصال اولیه پایدار و محکم ما بین کاپ استابولوم و استخوان لگن و حذف سیمان و یا قاب فلزی پشتیبان از اهمیت بالایی برخوردار است. بدین منظور کامپوزیتی ساخته شد که دارای زمینه ای از لاستیک سیلیکون (PDMS) و پر کننده ای از بیوسرامیک های هیدروکسی اپاتیت (HA) یا بتاتری کلسیم فسفات (β-TCP) می باشد. هدف از تهیه این کامپوزیت ها استفاده از آنها در ساخت لایه خارجی کاپ به عنوان لایه مجاور استخوان در پروتز مفصل کامل ران است؛ به طوری که ضمن دارا بودن خواص استخوان سازگاری، باعث اتصال اولیه پایدار، توزیع یکنواخت تنش ها به روی استامبولوم، جذب شوک های ناشی از سیکل راه رفتن و ممانعت از لقی پروتز در طولانی مدت شود. بر اساس نتایج بررسی مورفولوژی مقطع شکست نمونه های کامپوزیت با دستگاه میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مشخص شد که مابین پرکننده و زمینه در کامپوزیت PDMS/β-TCP اتصال مناسب و به هم پیوستگی بیشتری در مقایسه با کامپوزیت PDMS/HA وجود دارد. به منظور بررسی زیست سازگاری نمونه های کامپوزیت در مجاورت سلول زنده، نمونه های تهیه شده تحت آزمون in vitro از نوع سمیت سلولی قرار گرفتند. نتایج حاکی از آن بود که نمونه کامپوزیت PDMS/β-TCP با میزان ۲۵phr پرکننده درآزمونهای سمیت سلولی از رشد عالی سلولهای فیبروبلاست L929 در مجاورت خود برخوردار بوده و برای آزمونهای تکمیلی و in vitro مناسب می باشد.