سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اکبر گندمکار – تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، بخش تحقیقات خاک و آب
مصلح الدین رضائی –
مجتبی فتحی –

چکیده:

تشکیل کمپوست فرایندی بیولوژیکی است که طی آن میکروارگانیسم های هوازی گرمادوست، بخش اعظم مواد آلی را به آب، CO2 و هوموس تبدیل می نمایند. سوزاندن بقایای گیاهی(کاه و کلش گندم و…) علاوه بر آلودگی محیط زیست و نابودی منابع، موجب نابودی میکروارگانیسم ها، هوموس،شوری، فرسایش و در نهایت از دست رفتن توان تولید خاک میگردد. در این تحقیق زارعین با نحوه ساخت کمپوست از بقایای گندم، ذرت، کنجد و باگاس نیشکر، با روش روباز که از روشهای موثر و کم هزینه است، آشنا گردیدند. در ابتدا قطعات گیاهی خرد گردید، سپس به میزان ده درصد، به توده کود دامی تازه(به عنوان منبع میکروارگانیسم) اضافه شده و با کود اوره نسبت کربن به نیتروژن حدود۳۰-۲۰ تنظیم گردید. عمل آبپاشی و زیرو روکردن توده به مدت سه ماه انجام گرفت. استفاده از کمپوست حاصل موجب افزایش رشد و نمو و عملکرد دانه گندم به میزان ۲۰ درصد در یک مزرعه و ۴/۱۳ درصد در مزرعه دیگر، و افزایش عملکرد دانه ذرت به میزان۷/۸ درصدشد. اثرات باقیمانده کمپوست در زراعت بعدی نیز مشهود بود. تولید انواع کمپوست و اعمال یارانه موجب ترویج استفاده از کمپوست توسط زارعین، افزایش مواد آلی خاک و جلوگیری از آلودگی محیط زیست است.