سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره سراسری همکاریهای دولت، دانشگاه و صنعت برای توسعه

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

ابوالقاسم شریف زاده – دانشجوی
سعید غلامرضایی – دانشجوی

چکیده:

از دیدگاهی نظام مند می توان شاهد حضور کنشگران نهادی مختلفی در گستره توسعه پایدار کشاورزی بود که هرکدام بنا به رسالتها و توانمندیهای خویش در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار کشاورزی، ایفای نقش می نمایند . سازمانهای ترویجی، موسسات تحقیقاتی، دانشگاه ها و مراکز عالی آموزش کشاورزی به لحاظ گروه بندی نهادی جزء نهادهای توانمندساز در بخش کشاورزی قرار می گیرند که از پیوند تعاملی و نهادینه با تشکلهای کشاورزان و مولدان بخش کشاورزی برخوردارند . از این بین، مراکز آموزش عالی کشاورزی نقش بسزایی را در تربیت محققان، مروجان، مولدان بخش کشاورزی عهده دار می باشند . این امر تنها بخشی از رسالت خطیر نظام آموزش عالی کشاورزی است . از نهادهای دست اندرکار آموزش عالی کشاورزی انتظار می رود تا در راستای تولید و اشاعه دانش و فناوری نوین در بخش کشاورزی سهیم باشند . برای تحقق این امر، مراکز آموزش عالی کشاورزی نیازمند تقویت ظرفیتهای تحقیقاتی و برون رسی در کنار فرآیندهای آموزشی مبتنی بر راهبردهای تدریس _ یادگیری خویش هستند . اما این یک روی سکه است که در واقع متوجه ابعاد و مولفه های درون سیستمی نظام آموزش کشاورزی است . روی دیگر سکه بعد فراسیستمی و تعاملات بین نهادی نظام آموزش عالی کشاورزی است که در شمایل پیوند دانشگاه با موسسات تحقیقاتی، واحدهای ترویجی، دستگاههای اجرایی، صنعت، وسایر تشکلهای محلی، ملی و بین المللی جلوه گر می شود . از منظر نظام دانش و اطلاعات کشاورزی مراکز آموزش عالی کشاورزی در تعامل با موسسات تحقیقاتی و واحدهای ترویجی می توانند نقش قابل ملاحظه ای را د ر راستای توسعه دانش و فناوریهای کشاورزی از یکسو و بهبود فرایندهای آموزشی مربوطه ایفا نمایند . از سوی دیگر نهادهای پژوهشی وترویجی نیز به واسطه ارتباط با دانشگاهیان، بهره مندی از امکانات آموزشی دانشگاهی، فرصتهای آموزشی کوتاه مدت و بلند مدت، تعامل با محیطهای علمی ارتقا خواهند یافت . تعامل نهادینه نظام تحقیقات کشاورزی با دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشاورزی می تواند زمینه را برای تربیت و آموزش محققان و نیروی انسانی لازم برای بخش تحقیقات، استفاده از بنیه کارشناسی و دست آوردهای علمی و تحقیقاتی همدیگر در جهت ارتقای کارایی طرفین فراهم آورد . درحال حاضر می توان شاهد تجارب مختلفی در سطح جهان از نقش آفرینی کارآمد و اثربخش دانشگاهها و مراکز آموزش کشاورزی در عرصه تحقیقات کشاورزی در چارچوب نظام های ملی تحقیقات کشاورزی یا نظام های دانش، اطلاعات وفناوری کشاورزی بود . با توجه به اهمیت بهبود جایگاه دانشگاهها و مراکزآموزش عالی کشاورزی در عرصه تحقیقات کشاورزی در فرآیند توسعه پایدار به عنوان یکی از کارکردهای نظامهای دانش و اطلاعات کشاورزی، در این مقاله سعی برآن است تا با برمبنای واکاوی شواهد تجربی، رویکردهای سیاستی و نیز الگوهای نظری، زمینه ها، سازوکارها و استلزامات ایفای نقش موثر مراکز آموزش عالی کشاورزی در گستره تحقیقات کشاورزی متناسب با توسعه پایدار بخش کشاورزی،سازوکارهای تقویت پیوند هم افزایانه نظامهای آموزش عالی کشاورزی و نظام ملی تحقیقات کشاورزی تبیین گردد