سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ایمنی هوانوردی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فریبا رضی پور – دانشجوی دورة دکترای حقوق بین الملل، دانشگاه پیام نور، پژوهشگر پژوهش
علی اکبر گلرو – عضو هیئت علمی پژوهشگاه هوافضا

چکیده:

در سال ۲۰۰۶ و متعاقب برگزاری کنفرانس » استراتژی جهانی برای ایمنی هوانوردی ۱ « ، کشورهای شرکت کننده، پیش نویس دس تورالعملی را به تصویب رساندند که راهنمایی برای به اجرا درآوردن مفاد انکس های ۶ ، ۱۱ و ۱۴ دربارة برنامه های ایمنی به شمار می رود . همچنین این دستورالعمل به کشورها کمک می کند تا انکس ۱۳ را دربارة تحقیقات سوانح، به نحو مفیدتر و مؤثرتری به اجرا درآورند . با توجه به اینکه تبدیل وضعیت این دستورالعمل به صورت یکی از انکس های شیکاگو به نوعی اجتناب ناپذیر است و اینکه تاکنون در ایران برای داخل کردن انکس های این معاهده به قوانین داخلی و به اجرا درآوردن آنها با مشکلاتی مواجه شد ه ایم، به نظر می رسد زمان آن رسیده تا با تدقیق به موقع در این دستورالعمل، موجبات الگوسازی، قانونی کردن و اجرای هرچه سریع تر آن را در قوانین داخلی فراهم آوریم . با این روش ، علاوه بر کسب وجهة بین المللی لازم، در برخورد با موقعیت های خاص، با کمبود ابزار قانونی بین المللی مواجه نخواهیم شد . این مقاله بر آ ن است تا با بررسی قوانین داخلی ایران و با معرفی دستورالعمل مدیریت ایمنی ۲ ، پیشنهاداتی برای اجرایی کردن به موقع آن در داخل کشور ارائه دهد