سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۸۶

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اسماعیل عدیلی – دانشجوی کارشناسی ارشد GIS ، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
عباس علیمحمدی – استادیار گروه مهندسی GIS، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمد طالعی – دکتری مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

تصمیم سازی در سیستم های اطلاعات مکانی (GIS) اغلب در زمینه های انفرادی بکار رفته است. بسیاری از مسائل پیچیده مکانی ماهیت گروهی دارند و حل آنها نیازمند مشارکت افراد با دیدگاه ها و سلایق گوناگون است. از این رو تصمیم سازی مکانی گروهی در GIS مورد توجه قرار می گیرد. فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) یکی از مشهورترین و قدرتمندترین روشها برای تصمیم سازی گروهی است. در اینمقاله ارزیابی سازگاری درتصمیم سازی گروهی برای فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) مورد بررسی قرار گرفته است. روش میانگین هندسی وزن دار (WGMM) متداولترین شیوه تلفیق اولویت های گروهی در فرآیند تحلیل سلسله مراتبی است. هنگامی که از روش میانگین هندسی وزن دار به عنوان شیوه ی تلفیق، روش میانگین هندسی سطری (RGMM) به عنوان شیوه اولویت بدهی و شاخص سازگاری برای سنجش ناسازگاری استفاده میشود، اثبات می شود که ناسازگاری گروه کوچکتر از بزرگترین ناسازگاری انفرادی است. علاوه بر این استفاده از روش اولویت دهی میانگین هندسی سطری (RGMM) تضمین می کند که اولویت های گروهی کهاز طریق تلفیق اولویت های انفرادی بدست می آیند، سازگاری مورد نیاز در روش AHP رامحقق میکند.
همچنین بررسی سازگاری ماتریس میانگین هندسی وزن دار عقاید مرکب (WGMCJM) نشان میدهد که درشرایطی که هر Ak= (K=1,….S) دارای سازگاری قابل قبول باشد ماتریسک میانگین هندسی وزن دار عقاید مرکب نیز دارای سازگاری قابل قبول خواهد بود.