سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

ریحانه قاضی – دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده فنی، گروه مهندسی معدن
محمد رنجبر – دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده فنی، گروه مهندسی معدن
زهرا منافی – واحد تحقیقات هیدرومتالوژی، امور تحقیق و توسعه، مجتمع مس سرچشمه

چکیده:

بیولیچینگ در مقایسه با سایر روشهای متداول فرآوری، فرآیندی ساده، کارا واقتصادی است. یکی از مشکلات عمده فرآیندهای بیولیچینگ با باکتریهای مزوفیل در هنگام استفاده از کنسانتره مس، سینتیکهای پایین واکنش می باشد که مانع از اقتصادی بودن این فرآیند می شود. اما وقتی که میکروارگانیسم های ترموفیل برای لیچینگ استفاده شدند، نرخهای لیچینگ به طور قابل ملاحظه ای به خاطر دمای بالا، ظرفیت بالای مقاومت نسبت به فلز و ویژگیهای متابولیکی این نوع از میکروارگانیسم ها افزایش یافت. تحقیقات نشان داده است که میکروارگانیسم های ترموفیل نسبت به مز.فیلها در لیچینگ مس کاراتر می باشند. در این مقاله باکتری اسیدیانوس بریرلی که از معدن مس سرچشمه جداسازی شد، با کنسانتره کاکوپیریتی در محیط کشت ۹K سازگار گردید. آنالیز شیمیایی نمونه، عیار مس را ۲۰/۸۵% و آنالیز مینرالوژی، کالکوپیریت را کانه عمده نمونه نشان داد. آزمایشها در ظروف متحرک با دانسیته پالپ از یک تا ده درصد انجام شدند. نتایج نشان داد که پس از ۴ ماه سازگاری، باکتری مذکور تا غلظت ۱۰% وزنیحجمی از کنسانتره آداپته گردید و در این غلظت پس از زمان ماند ۳۳ روز، میزان بازیابی مس به ۸۵% رسید.