مقاله ساكاريفيكاسيون ضايعات سلولزي كشاورزي براي توليد بيو اتانول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در شيمي و مهندسي شيمي ايران از صفحه ۴۹ تا ۵۷ منتشر شده است.
نام: ساكاريفيكاسيون ضايعات سلولزي كشاورزي براي توليد بيو اتانول
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ضايعات كشاورزي
مقاله ساكاريفيكاسيون
مقاله آب كافت
مقاله بيو اتانول
مقاله سلولز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسين زاده رضا
جناب آقای / سرکار خانم: نيک خواهي يوسف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
محدود بودن استفاده از منابع نشاسته اي که به طور عمده براي مصارف غذايي است، موجب شده تا منابع سلولزي و ليگنوسلولزي به منظور توليد اتانول مورد توجه واقع شوند و استفاده از منابع گلوکزي سلولزي و ليگنو سلولزي به عنوان ماده اوليه براي توليد اتانول ظرفيت هاي بالا را براي توليد سوخت اتومبيل بسيار مهم ساخته است. در اين پژوهش ۴ منبع متفاوت از ضايعات كشاورزي و سلولزي (تراشه چوب، کاه گندم، برگ درختان و کاغذ باطله) انتخاب و پس از شستشو و آماده سازي هاي اوليه با استفاده از تيمارهاي متفاوتي نظير قليايي و اکسايشي ليگنين زدايي شده و به روش اسيدي آب كافت شدند. مقدارهاي بهينه غلظت محلول قليايي و محلول حاوي آب اكسيژنه، دما و غلظت اسيد مورد بررسي قرار گرفته و تعيين شدند. ميزان قند کل و قندهاي غالب با روش هاي کروماتوگرافي مايع (HPLC-RI) و فهلينگ تعيين شدند. ميزان قند كل توليد شده تحت بهترين شرايط به ترتيب براي كاغذ، برگ، كاه و چوب ۵۸ ،۴۷، ۵۰ و ۴۳ درصد به دست آمدند. اثر تيمار تركيبي قليايي- اكسايشي بر افزايش بازده تبديل در مورد كاه گندم نسبت به ساير موردها بيشتر بود و اين به دليل بالا بودن محتوي مواد آلي و ليگنين در كاه منطقي به نظر مي رسد. شربت قندي تحت تخمير مخمر غذايي قرار گرفته و ميزان الکل حاصل با استفاده از روش SPME-GC-FID تعيين شد. محلول هيدروکسيد با غلظت ۳-۲ مولار و محلول اکسايشي ۳ درصد به عنوان مناسب ترين محلول هاي تيمار انتخاب شدند.