مقاله سالمونلا انتريتيديس و الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي آن: مطالعه در ۱۹۵۰ کودک مبتلا به اسهال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۸۷۶ تا ۸۸۲ منتشر شده است.
نام: سالمونلا انتريتيديس و الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي آن: مطالعه در ۱۹۵۰ کودک مبتلا به اسهال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمونلا انتريتيديس
مقاله مقاومت آنتي بيوتيکي
مقاله گاستروانتريت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اشراقي سيدسعيد
جناب آقای / سرکار خانم: سلطاني دلال محمدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: فردصانعي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: زهرايي صالحي محمدتقي
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبر رضا
جناب آقای / سرکار خانم: نيك منش بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: امين هراتي فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالصمدي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري ابوالفضل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سالمونلوزيس يک گاستروانتريت ناشي از آلودگي با سرووارهاي مختلف باکتري سالمونلا مي باشد. در سال هاي اخير، سالمونلاانتريکا زير گونه انتريکا سرووارانتريتيديس به عنوان مهمترين عامل گاستروانتريت در انسان از اهميت خاصي برخوردار شده است. انواع مختلف سالمونلا در سال هاي اخير به طور روزافزون به آنتي بيوتيک هاي رايج و مصرفي در درمان مقاوم شده اند. هدف اصلي از اين مطالعه بررسي شيوع و تعيين الگوي مقاومت دارويي سالمونلا انتريتيديس جداشده از مرکز طبي کودکان مي باشد. تا از اين رهگذر بتوان در درمان مناسب عفونت هاي سالمونلايي قدم موثري برداشت.
روش بررسي: اين مطالعه به صورت مقطعي از فروردين تا آذر ۱۳۸۷ در تهران صورت گرفت. ۱۹۵۰ نمونه مدفوع کودکان مبتلا به اسهال کشت و مورد بررسي قرار گرفت. جهت تعيين مقاومت آنتي بيوتيکي سويه هاي ايزوله شده نسبت به ۱۶ آنتي بيوتيک، از روش استاندارد توصيه شده از طرف CLSI استفاده گرديد.
يافته ها: از ۲۶ سويه سالمونلا ۱۴ سويه (%۵۴) سالمونلا انتريتيديس، دو سويه (%۸) سالمونلا پاراتيفي B، شش سويه (%۲۳) سالمونلا پاراتيفي C، سه سويه (%۱۱) سالمونلا آريزونه و يک سويه (%۴) متعلق به سالمونلا پاراتيفي A بود. در اين مطالعه %۱۰۰ سويه ها به سپيروفلوکساسين، سفترياکسون، سفتازيديم، سفالکسين، سفوتاکسيم، جنتامايسين، ايمي پنم، مروپنم و کوليسيتين سولفات حساس بودند. %۱۰۰ سويه ها به نيتروفورانتوئين مقاوم بودند و سپس بيشترين مقاومت به ناليديکيسيک اسيد %۷۱٫۴ مشاهده شد.
نتيجه گيري: شايع ترين سالمونلاي جداشده سالمونلا انتريتيديس بود، که حضور سالمونلاهاي غيرتيفوييدي قابل توجه است. باتوجه به حساسيت بالاي سويه ها به سفالوسپورين ها و فلوروکوئينولون ها از آنها مي توان به عنوان داروي مناسب جهت درمان عفونت هاي سالمونلايي استفاده کرد.