سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی اکبر جمالی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد و دانشجوی دکتری آبخیزداری
جمال قدوسی – عضو هیأت علمی بازنشسته پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری تهران
مهدی فرحپور – عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

چکیده:

در مناطقی که درختانی وجود دارد یا نزدیک این مناطق با استفاده از چوب و سرشاخه های آنها می توان بندهای چوبی – چپری در کنترل فرسایش آبراهه های حساس و غیر سنگی که تا عمق زیادی چوبها در کف آبراهه یا خندق فرو رود [۲] در نزدیکی جاده ها و روستاها پیشنهاد داد ولی چون عوامل و محدودیت های متعددی بدون سازگاری در ابعاد و ارزش مطرح می شود این کار بدون به کارگیری روش های نو مثل سامانه تصمیم یار و ارزیابی چند معیاره به درستی و سرعت و دقت امکان پذیر نیست . مفهوم سامانه تصمیم یار ابتدا به وسیله گریتی در سال ۱۹۷۱ اینطور بیان شد : ترکیب موثر هوش بشری، اطلاعات، تکنولوژی و نرم افزار که به دقت با هم برای حل مسایل پیچیده عمل می کنند . مفهوم اصلی سامانه تصمیم یار مکانی تعامل کاربر ( ان ) و سامانه های رایانه مبنا که شامل یک سری ابزار آنالیزهای مکانی و توصیفی و الگوسازی مسائل تصمیم مکانی است می باشد. همانطور که داده ها و روش های بهتر و فراوان تری امروزه در دسترس است و رشد می کنند، ارائه سامانه ها هم پیچیده و مشکل می شود.