سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش ملی فضای سبز و منظر شهری

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

رسول قربانی – استادیار دانشگاه تبریز

چکیده:

گسترش روز افزون شهرها و محدود شدن بیش از پیش عرصه های سبز و بدنبال آن کاهش توان اکولوژیکی مناطق کلانشهری برای موجه با انواع آلودگی ها از چالشهایی است که طی یک قرن اخیر توجه اندیشمندان مسائل شهری را به خود جلب کرده و برای مقابله با آن علاوه بر ایجاد فضاهای سبز شهری توسعه و ساماندهی فضاهای سبز منطفه ای مورد توجه قرار گرفته اند.دره اسکو به عنوان یکی از فضاهای سبز منطقه شهری کلانشهر تبریزاز اهمیت اکولوژیکی بیسار بالایی برخوردار است.این منطقه با مساحت ۴۸۰۰ هکتار ۲ شهر و ۶ روستا را با جمعیت ۴۰۷۴۳ نفر در خود جای داده است که در دهه های اخیربا رشد جمعیت سکونتگاه های مستقر در آن و گسترش فضاهای سکونتی-فعالیتی در آن اراضی کشاورزی و باغات به شدت در معرض تخریب واقع شده اند.براساس یافته های مقاله در دوه مورد مطالعه (۱۹۸۹-۲۰۰۲) بر تعداد جمعیت محدوده ۱۲ درصد افزوده شده است.در حالیکه مساحت اراضی ساخته شده ۷۷ درصد افزایش یافته است.ادامه این روند در آینده نزدیک موجب انهدام باغات و اراضی کشاورزی منظقه شده و بزرگترین عرصه سبز منطقه شهری تبریز از بین خواهد رفت.در حالیکه می توان با هدایت توسعه مراکز سکونتی و صنعتی به اراضی بایر حاشیه دره و ساماندهی اراضی کشاورزی و باغات منطقه در چهارچوب یک پارک منطقه ای (در مفهومی نو) از تخریب فضای سبز آن ممانعت به عمل آورده و حفظ تعادل اکولوژیکی منطقه کمک کرد.