سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: دومین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۲۷

نویسنده(ها):

محمد دیباج نیا – بخش مهندسی عمران دانشگاه توکیو

چکیده:

انجام بسیاری از پروژه های عمرانی در دوران رشد سریع اقتصادی کشورهای صنعتی نظیر ژاپن باعث از بین رفتن بخش قابل توجهی از سواحل آنها شده است. بعنوان مثال فقط در فاصله پانزده ساله بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲ مساحتی برابر ۲۳۹۵ هکتار از سواحل ماسه ای کشور ژاپن از بین رفته است . اگر سواحل شنی را هم به آن بیافزاییم ، در طول همین مدت ۲/۵ متر از پهنای این سواحل کاسته شده و بعبارت دیگر سواحل شن و ماسه ای ژاپن بطور میانگین در هر ۶ سال ۱ متر پسروی داشته اند، اینک پس از پایان دوران جهش اقتصادی و فراهم آمدن فراغت نسبی در این ممالک، و متاسفانه تنها پس از بین رفتن سواحل ماسه ای، لزوم و اهمیت وجود آنها روشن شده وسمئله بازیابی سواحل از دست رفته و پایدار نمودن سواحل ماسه ای موجود مورد توجه روز افزون قرار گرفته است.
بطور کلی جابجایی رسوب در آبهای نزدیک ساحل تحت اثر عمل امواج و جریانهای موجود در این ناحیه صورت می گیرد. در این مقاله پس از اشاره ای مختصر به امواج و جریانهای موجود در منطقه نزدیک ساحل، بحث کوتاهی درباره چگونگی حرکت رسوب (ماسه) در آن منطقه و اثر آن بر شکل بستر دریاخط ساحل خواهیم داشت. سپس به بیان علل سایش (Erosion) وپسروی (Recession) سواحل ماسه ای و پیامدهای آن می پردازیم. در پایان به روشهای جلوگیری از سایش سواحل، و مزایا و معایب هر یک از آنها اشاره خواهیم نمود.