سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: بیست و پنجمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محسن خادمی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پایه دامغان
سهراب شهریاری – استاد دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

در منتهی الیه شمال شرقی کویر بزرگ یا کویر نمک و درجنوب گسل ترود، ساختارهایی در سنگهای ائوسن و نئوژن دیده می شود که در نگاه نخست با توجه ماهیت تبخیری رسوبات نئوژن و برجستگی بالش مانند منطقه نسبت به اطراف به نظر می آید که حاصل دیاپیریسم باشند. مطالعات ما نشان میدهد که یک فاز فشردگی منطقه ای د راواخر میوسن سبب دگرشکلی فشارش لغزشی ( ترافشارش) در راستای گسل ترود گردیده و این دگرشکلی به جنوب گسل ترود منتقل شده و موجب چین خوردگی و گسلش در مجموعه سنگهای ائوسن و نئوژن شده است.