مقاله سراي سکوت (بحثي درباره سکوت و تولد دوباره مولوي در ديدار با شمس تبريزي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۹ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: سراي سکوت (بحثي درباره سکوت و تولد دوباره مولوي در ديدار با شمس تبريزي)
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سکوت عرفاني
مقاله مولوي
مقاله شمس تبريزي
مقاله تولد دوباره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: استاجي ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
«سکوت» يکي از مفاهيم بنيادين عرفان، به ويژه عرفان اسلامي، است. يکي از کساني که به اين سکوت عرفاني نائل مي شود و تولد دوباره مي يابد، مولوي است. مطالعه در آثار او و رابطه اش با شمس تبريزي نشان مي دهد که شمس، خاموشي و سکوت را به مولوي آموخت تا از درون مولوي متشرع، مولوي عارف و عاشق  زاده شود. اين طبيب حاذق روان دريافته بود که انباشتگي اطلاعات در مولوي مهم ترين مانع است و به همين دليل به او آموخت «که تعلم نيز حجاب بزرگ است». شمس با دقت مراقب احوال مولوي بود و مولوي هم شيفته شمس، اما تا تهي شدن از خود راه درازي در پيش بود. به همين دليل، شمس به دفعات آموزه هاي خود را تکرار مي نمود. حتي به نظر مي رسد مسافرت هاي گاه و بي گاه شمس با هدف خاصي صورت مي گرفته است تا مولوي سرانجام نه شمس تبريزي، بلکه شمس دروني خود را بيابد. آموزه هاي شمس بي نتيجه نماند. چنان که تغيير حال مولوي و آثار او زاده ديدار او با شمس، تاثير آموزش هاي او و فراگيري سکوت عرفاني بود. شايد به همين دليل مولوي تخلص «خاموش» را براي خود برگزيد. سرانجام مولوي با تسليم کامل خود به شمس، خاموشي را تجربه کرد تا با نشستن در مرکز اين توفان، آتشفشان دلش سر باز نمايد و سرانجام با فراگرفتن سکوت عرفاني، تولد دوباره بيابد و به مولوي عاشق و عارف جاودانه اي بدل گردد.