سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جمیله سالارآملی – دانشکده دامپزشکی – بخش سم شناسی
طاهره علی اصفهانی – دانشکده دامپزشکی – بخش سم شناسی

چکیده:

آلودگی غذا ی دامها به سرب، از جمله مواردی از حضور آلاینده های محیطی در زنجیره غذایی می باشد که به نوبه خود می تواند علاوه بر تلفات حاد، عوارض مختلفی از جمله کاهش رشد و تولید و ضعف سیستم ایمنی بدن در مقابل عفونتها را در دام ا یجاد نما ید . آنالیز نمونه ها ی غذا ی دام ارسالی به بخش سم شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران که برخی سبب تلفات حاد و برخی سبب اختلالات تغذ یه ای و حرکتی در دامها شده بود، حکایت از آن دارد که کنسانتره های دامی گاهی بالغ بر ۲۸۲ پی پی ام و در برخی موارد بالغ بر ۶۶۲ پی پی ام سرب داشته اند که هر یک از ا ین موارد، منجر به تجمع مقادیر متنابهی سرب در کبد و کلیه دامها ی تلف شده،گردیده بود . سرب موجود در غذای کنسانتره های دامی تاکنون تلفات حاد متعددی را سبب شده است که تلفات ۴۰ راس گوسفند و ۱۹ راس گاو از جمله آنها می باشد . حضور سرب در غذای دام ، باعث انتقال این عنصر به محصولات دامی از جمله شیر نیز می شود . مطابق تحقیق بعمل آمده در بخش سم شناسی دانشکده دامپزشکی در شیرهای مصرفی شهر تهران، مقاد یر سرب بالغ بر ۱۷/۲۹ پی پی بی بوده است . اگرچه این مقدار آلودگی سرب از حد استانداردهای بین المللی کمتر می باشد اما بهرحال بعنوان یک تهدید برای سلامتی عمومی بشمار می آید . به استناد نتایج بدست آمده از آنالیز سرب در کنسانتره ها ی دامی و محصولات آنها پیشنهاد می گردد، منابع غذا یی دامها از نظر حضور این فلز سنگ ین مورد توجه بیشتری قرار گرفته شود .