مقاله سرطان مري در ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در گوارش از صفحه ۲۵ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: سرطان مري در ايران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان مري
مقاله ميزان بروز
مقاله عوامل خطرساز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ملك زاده رضا
جناب آقای / سرکار خانم: سمناني شهريار
جناب آقای / سرکار خانم: سجادي سيدعليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سرطان مري پس از سرطان معده دومين و سومين سرطان شايع به ترتيب در مردان و زنان ايراني است. تخمين زده مي شود كه هر سال نزديك به ۵۸۰۰ نفر ايراني در اثر سرطان مري فوت مي كنند. در ايران هنور سرطان نوع SCC بيش از ۹۰ درصد سرطانهاي معده را تشكيل مي دهد ولي سرطان انتهاي مري نوع آدنوكارسينوما به تدريج در حال افزايش است.
ميزان بروز (ASR) سرطان مري در منطقه شمال شرق استان گلستان ايران در ۳۵ سال پيش ۱۰۰ درصد هزار نفر در مردان و زنان گزارش گرديده وليكن بر اساس مطالعات جديد ميزان بروز (ASR) سرطان مري نوع SCC (Squamous cell carcinoma) طي ۳۵ سال گذشته به كمتر از نصف كاهش يافته است. اين كاهش پس از بهبود چشمگير در وضعيت اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي منطقه رخ داده است. ميزان بروز (ASR) سرطان مري نوع SCC در منطقه جنوب كشور و استان كرمان ۳ در مردان و ۲ در زنان بود، كه كمتر از يك دهم ميزان بروز استان گلستان است. علل بروز بالاي سرطان مري در شمال شرق ايران در مطالعات متعدد در سه دهه گذشته و به خصوص طي ده سال اخير مورد بررسي دقيق قرار گرفته است. مهمترين عوامل موثر در ايجاد اين سرطان عدم مصرف كافي ميوه جات و سبزيجات، مصرف چاي داغ، مصرف ترياك و مشتقات آن همراه با دخانيات، عفونت هليكوباكترپيلوري در معده، مصرف آب آشاميدني غيربهداشتي و فقر و تنگدستي برآورد شده است. همچنين وجود نوعي استعداد ژنتيك در بين جمعيت ساكن در شمال شرق ايران به عنوان يكي از علل شيوع بالا مطرح مي باشد. مهمترين مواد سرطان زا (Mutagen) نيز عبارتند از هيدروكربورهاي آروماتيك حلقوي (PAH) و تركيبات نيتروزآمين (Nitrosamine-N) كه به روشهاي گوناگون به مري مي رسند. براي طراحي برنامه پيشگيري اوليه و ثانويه اين بيماري مطالعات و پژوهش هاي متعدد و وسيعي هم اكنون در منطقه شمال شرق ايران با تشكيل يك كوهورت پنجاه هزارنفري با پيگيري ده ساله در دست انجام است. پيش بيني مي شود بر اساس شواهد علمي و متقن حاصل از اين مطالعه آينده نگر (prospective) بتوان برنامه هاي پيشگيري موثر و قابل انجام در اين منطقه را طراحي نمود.