مقاله سرواپيدميولوژي بروسلوز در دامداران و دامهاي شهرستان بابل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۷۵ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: سرواپيدميولوژي بروسلوز در دامداران و دامهاي شهرستان بابل
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بروسلوزيس
مقاله دامداران
مقاله دام
مقاله آگلوتيناسيون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مليجي قربان
جناب آقای / سرکار خانم: اثني عشري محمديوسف
جناب آقای / سرکار خانم: سفيدگر سيدعلي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوي عمران سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: شرايط جغرافيايي ايران به گونه اي است كه دامپروري و دامداري جزء لاينفك زندگي روستاييان و كشاورزان بوده و به علت تماس با دام در خطر ابتلا به بيماري هستند و از طرفي استفاده عموم مردم چه شهري و چه روستايي از فرآورده هاي لبني غيرپاستوريزه كل جامعه را در معرض خطر قرار مي دهد. تشخيص بروسلوز مي تواند براساس تست هاي سرولوژيك از اهميت خاصي برخوردار باشد.
هدف از مطالعه ي حاضر تعيين سرواپيدميولوژيك بروسلوز با استفاده از روش آگلوتيناسيون در دامداران و دامهاي شهرستان بابل مي باشد.
روش كار: در اين تحقيق ۱۵۰ نفر از دامداران و ۳۰۰ راس دام طي سال ۸۳-۸۴ مورد مطالعه قرار گرفتند. پس از خون گيري از نظر تست رزبنگال، رايت لوله اي، ۲ME و كومبس رايت مورد بررسي قرار گرفتند. داده ها وارد پرسشنامه شده و پس از كدگذاري و ورود به نرم افزار آماري SPSS با آ‍زمون هاي مربع كاي و t تجزيه و تحليل شد و P<0.05 معني دار تلقي گرديد.
يافته ها: از ۱۵۰ نمونه سرم افراد دامدار كه مورد بررسي قرار گرفتند، ۸۰ نفر مرد و ۷۰ نفر زن و ميانگين سني اين افراد ۳۸٫۸۶±۶٫۹ سال بود. بيشترين درصد موارد منفي به آ‍زمون رزبنگال اختصاص يافته كه ۶۶٫۷ درصد بود. اختلاف معني داري در روش رزبنگال بر حسب جنس در دامداران مشاهده نگرديد. با توجه به نتايج به دست آمده تيتر سرمي رايت لوله اي در افراد مورد مطالعه از ۱٫۲۰ تا ۱٫۲۵۶۰ متغير و در ۵۰ نفر (%۳٫۳) ۱٫۶۴۰ و در سه نفر ۱٫۱۲۸۰ (%۲) و در يك نفر ۱٫۲۵۶۰ (%۰٫۷) بود. تيتر سرمي ۲ME در ۴ نفر ۱٫۱۶۰ (%۲٫۷)، در ۴ نفر ۱٫۳۲۰ (%۲٫۷)، و در ۳ نفر ۱٫۶۴۰ (%۲) بود. تيترسرمي كومبس رايت در ۱۳ نفر ۱٫۳۲۰ (%۸٫۷) و در ۸ نفر ۱٫۶۴۰ (%۵٫۳) بود. در ۳۰۰ راس دامهاي منطقه آزمايش رزبنگال در ۹ درصد موارد مثبت بود و تيتر سرمي رايت لوله اي در دامها ۱٫۱۶۰ (%۰٫۷)، ۱٫۳۲۰ (%۰٫۷)، ۱٫۶۴۰ (%۰٫۷) و ۱٫۱۲۸۰ (%۱٫۳) و تيترسرمي ۲ME در دامها ۱٫۱۶۰ (%۰٫۷)، ۱٫۳۲۰ (%۰٫۳)، ۱٫۶۴۰ (%۱٫۷) بود.
نتيجه گيري: فراواني بيماري در منطقه در دامداران و دامها بالا مي باشد. توسعه صنايع دامپروري بدون استفاده از روشهاي علمي، تداوم روشهاي نگهداري دام به گونه سنتي، عادات غذايي نادرست و عدم رعايت استانداردهاي بهداشتي را مي توان از مهمترين عوامل موثر در اين فراواني نام برد.