مقاله سرواپيدميولوژي عفونت هاي همزمان با HDV در شمال شرقي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشكي مشهد از صفحه ۶۹ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: سرواپيدميولوژي عفونت هاي همزمان با HDV در شمال شرقي ايران
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ويروس هپاتيت دلتا
مقاله عوامل خطر
مقاله عفونت هاي همزمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدموسي الرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيل زاده عباس
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري فر علي
جناب آقای / سرکار خانم: سيما حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: وثوقي نيا حسن
جناب آقای / سرکار خانم: سعادت نيا حسن
جناب آقای / سرکار خانم: خسروي احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ويروس هپاتيت (HBV) B شايعترين علت هپاتيت مزمن در ايران مي باشد ولي در خصوص شيوع هپاتيت D (HDV) حداقل در شمال شرقي ايران اطلاعات زيادي در دسترس نيست. هدف اين مطالعه تعيين شيوع نسبيHDV  در مبتلايان به هپاتيت مزمنB ، عوامل خطر ابتلا به HDV و عفونت همزمان HDV و هپاتيت C روي HBV مي باشد.
روش کار: اين مطالعه به روش توصيفي – تحليلي بر ۳۵۰ بيمار ناقل مزمن HBV از مهرماه ۸۳ تا مهرماه ۸۴ در بيمارستان امام رضا (ع) انجام شد. بيماران به دو گروه ناقلين مزمن غيرفعال و بيماران مزمن كبدي (هپاتيت مزمن و سيروز كبدي) تقسيم شدند. HDV Ab توسط تست اليزا در سرم بيماران بررسي شد، و بيماران HDV مثبت از نظر عوامل خطر و عفونت همزمان باHCV ، توسط اليزا بررسي شدند و براي موارد  Anti-HCV مثبت، Immunoblot assay انجام شد. سپس عوامل خطر و عفونت هاي همزمان در بيماران HDV مثبت با بيماران HDV منفي مقايسه شدند.
نتايج: شيوع كلي HDV در مبتلايان به هپاتيت مزمن (۳۵٫۳۵۰)%۱۰B تعيين شد، شيوع HDV  در بيماران مزمن كبدي (هپاتيت مزمن و سيروز) (۲۸٫۱۹۷)%۱۴٫۲ و در ناقلين غيرفعال (۷٫۱۵۳)%۴٫۵ بود. در بين عوامل خطر بررسي شده بيشترين عامل خطر سابقه فاميلي مثبت و بعد دريافت خون بود. در گروه HDV منفي ها %۲٫۸ بيماران (۳۵/۱) عفونت دوگانه با HDV و HCV داشتند و در گروه HDV مثبت ها %۲٫۸ بيماران (۳۵/۱) عفونت سه گانه با HBV، HDV و HCV داشتند.
نتيجه گيري: در اين منطقه از
كشورمانHDV  در بيماران سيروتيک و هپاتيت مزمن از شيوع متوسطي برخوردار بوده و بررسي آن در اين بيماران توصيه مي شود. عفونت همزمان با HCV  از شيوع بالايي برخوردار نبوده و به جز در افراد پرخطر نياز به بررسي ندارد.