مقاله سطح پروتئين هاي ضد انعقادي طبيعي و مقاومت به پروتئين C فعال در بيماران مبتلا به ترومبوآمبولي سياهرگي مراجعه كننده به سازمان انتقال خون ايران، تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در فصلنامه پژوهشي خون از صفحه ۱ تا ۹ منتشر شده است.
نام: سطح پروتئين هاي ضد انعقادي طبيعي و مقاومت به پروتئين C فعال در بيماران مبتلا به ترومبوآمبولي سياهرگي مراجعه كننده به سازمان انتقال خون ايران، تهران
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترومبوآمبولي سياهرگي
مقاله ترومبوز سياهرگ عمقي
مقاله آمبولي ريوي
مقاله آنتي ترومبين
مقاله پروتئين C
مقاله پروتئين S
مقاله مقاومت به پروتئين C فعال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي نژاد مينو
جناب آقای / سرکار خانم: رجبي علي
جناب آقای / سرکار خانم: ذوالفقاري اناركي سيما
جناب آقای / سرکار خانم: عطاردي كامران
جناب آقای / سرکار خانم: بشاش داوود
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي سيدمحمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سيدمرتاض سيده لادن
جناب آقای / سرکار خانم: رن بلوچ سميه
جناب آقای / سرکار خانم: اميني كافي آبادي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: ابوالقاسمي حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: كمبود آنتي ترومبين (AT)، پروتئين (PC) C و پروتئين (PS) S و نيز مقاومت به پروتئين C فعال (APC-R) از مهم ترين علل ارثي ترومبوآمبولي سياهرگي (VTE) هستند. با توجه به كمبود مطالعه ها درخصوص شيوع نقايص پروتئين هاي ضد انعقادي طبيعي در بيماران مبتلا به ترومبوز در ايران، هدف از اين پژوهش بررسي فراواني اختلالات عوامل ياد شده در گروهي از بيماران ايراني مبتلا به VTE بود.
مواد و روش ها: پژوهش از نوع توصيفي و گذشته نگر بود. نمونه گيري به روش آسان از ۷۴۳ بيمار با نشانه هايVTE  مراجعه كننده به آزمايشگاه مرجع انعقاد سازمان انتقال خون ايران طي سال هاي ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ انجام شد. پس از حذف بيماران با تاريخچه ترومبوفيلي اكتسابي، فعاليتAT ،PC ،PS  و APC-R در ۴۰۴ بيمار بررسي شد. مقايسه نتايج اين پژوهش با پژوهش هاي ديگر جوامع با آزمون Z انجام شد.
يافته ها: ۳۶۹ بيمار (%۹۱٫۳) مبتلا بهDVT ،۶۳  بيمار (%۱۵٫۶) آمبولي ريوي و ۹ بيمار (۵۲٫۲) به ترومبوز در ديگر نواحي بدن بودند. در ۳۹ بيمار (%۹٫۶) دو نوع ترومبوز به طور هم زمان وجود داشت. كمبود PS در ۹۲ بيمار (%۲۲٫۸)، APC-R  در ۴۴ بيمار (%۱۰٫۹)، كمبود  PCدر ۲۷ بيمار (%۶٫۷)، كمبود AT در ۲۱ بيمار (%۵٫۲) و كمبودهاي مركب در ۳۶ بيمار (%۸٫۹) يافت گرديد.
نتيجه گيري: كمبود PS و پس از آن APC-R شايع ترين نقايص ارثي در بيماران مورد مطالعه بودند. يافته هاي اين پژوهش هم خواني بيشتري با پژوهش هاي انجام شده در كشورهاي آسيايي نسبت به مطالعه هاي اروپايي ـ آمريكايي داشت. مطالعه هاي جامع تري جهت اثبات فراواني بالاي كمبود پروتئين S در جامعه بيماران ايراني لازم است.