سال انتشار: ۱۳۹۲

محل انتشار: دومین همایش ملی آینده پژوهی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

رامین کاشف آذر – کارشناس مراقبت پرواز، کارشناس ارشد مدیریت اجرایی
احسان باطبی – کارشناس مراقبت پرواز، کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی

چکیده:

بخش اعظم و غالب سوخت هواپیمایی یکی از فرآورده هایی است که از پالایش نفت خام بدست می آید و این در حالیست که از نفت خام فرآورده های خیلی زیاد دیگری نیز تولید می شود که در صنایع مرتبط نیز بودن و میزان نفت خام در جهان بستگی دارد . و این در حالیست که نفت خام موجود در جهان در حال تمام شدن می باشد و گزارش های معتبر بسیاری مبنی بر رسیدن موجودی و اکتشاف نفت خام به بالاترین میزانش از زمان ابتدا تاکنون داشته است و بعد از آن موجودی نفت خام در سطح جهان در شیب کاهش قرار خواهد گرفت. سیاستهای بعد از پیمان کیوتو ،سیاستهای انقباضی در جهت کاهش مصرف فرآورده های حاصل از نفت خام می باشد که قطعا بر روی سوخت هواپیمایی نیز به عنوان یکی از فرآورده های نفت خام تاثیر کاهشی خواهد داشت و این در حالیست که در طرف دیگر موضوع ،صنعت هواپیمایی پیش بینی رشد ترافیک هوایی ،معادل رشد ۵ درصدی سالانه تا سال ۲۰۲۶ رادارد که این رشد مسبب افزایش تقاضای ۳ درصدی را در سوخت هواپیمایی نشان می دهد و این کاملا با سیاستهای جاری جهان و سیاستهای بعد از پیمان کیوتو یک پارادوکس و تضاد را نشان می دهد. رشد ترافیک هوایی و رشد تقاضا برای سوخت هواپیما در آینده قطعا با رشد عرضه سوخت هواپیمایی مواجه نخواهد شد و سالهای آتی، سالهای سختی برای صنعت هواپیمایی برای جایگزینی سوخت مورد نیازش با دیگر منابع خواهد بود.