سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مسلم توکل – کارشناسی، مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، دانشکده مهندسی شیمی، مر
میرکریم رضوی آقجه – استادیار مهندسی پلیمر، دانشگاه صنعتی سهند، دانشکده مهندسی شیمی، مر
خدابخش شهبازی – کارشناسی ارشد مهندسی شیمی- پلیمر، دانشگاه صنعتی سهند، دانشکده مهندس

چکیده:

در این کار تحق یقاتی فرآیند کوپلیمریزاسیون پیوندی رادیکال آزاد مونومر استایرن بر روی پل ی اتیلن در فاز مذاب مورد مطالعه قرار گرفته است. تأثیر پارامترهائی نظیر غلظت شروع کننده، ترکیب درصد مونومر استایرن و پل ی اتیلن در خوراک ورودی و ت رتیب خورا ک دهی بر روی نرخ و بازده پیوندخوردگی و درجه تبدیل بررسی شده است. نتایج بدست آمده از مطالعات صورت گرفته نشان داد که با افزایش ترکیب درصد مونومر نرخ پیوندخوردگی افزایش و بازده پیوندزنی کاهش می یابد. همچنین نرخ پیوند خوردگی با افزایش غلظت شروع کننده افزایش م ی یابد، که م یزان این افزایش در ترکیب درصد پایین مونومر مشهودتر م یباشد. در ترکیب درصد پایین از مونومر بازده پیوندزنی با افزایش غلظت شروع کننده افزایش و در ترکیب درصد های بالا از مونومر کاهش م ییابد. تزریق مونومر پس از شروع کننده باعث افزایش نرخ پیوندخوردگی و بازده پیوندزنی میگردد.