سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
رضا قادری – گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور ارومیه، ایران
داور طاعتی نیری – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

چکیده:
هر ساله تعداد زیادی از ساکنان مناطق روستایی کشور در اثر سوانح طبیعی و غیر طبیعی دچار خسارات و تلفاتجانی ومالی می شوند ، زیر ا به دلیل روابط تنگاتنگ نواحی روستایی با محیط طبیعی و توان های محدود در اختیار آن ها ،آسیب پذیری بیشتری نسبت به نقاط شهری دارند ؛ چنانچه بالغ بر ۱۲ هزار روستای کشور مستقر در جوار رودخانه ها درمعرض خطر سیل قرار دارند در اغلب سال های گذشته حدود ۷۰% اعتبارات سالانه طرح کاهش اثرات بلایای طبیعیی وستاد حوادث غیر مترقبه صرف جبران خسارات ناشی از سیل شده است که رشد ۲۵۰ درصدی خسارات ناشی از سییلکشور در پنج دهه گذشته مؤید این مدعاست ، از دلایل چنین رشدی می توان بیه افیزایش جیعییت و داراییی هیا درسیلابدشت ها ، تغییرات هیدرو سیستم ها ، و اثرات مخرب فعالیت های انسانی اشاره کرد.مقاله حاضر به بررسی پیرامونچالش های فراروی مدیریت ریسک سیلاب درحوضه رود انارچای می پردازد.روش تحقیق در این کار پژوهشی توصیفی-پیمایشی بوده واز روش های کتابخانه ای ومیدانی برای گردآوری اطلاعات در آن استفاده شده است.از ابزار پرسشنامه و نرمافزار SPSS نیز برای تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شد .در این تحقیق جامعه آماری ار طریق نیونه گیری احتیالی ساده۵۰ نفر از سرپرستان خانوارهای دهستان لاهرود انتخاب شد. نتایج حاکی از عدم آمادگی مناسب مردم روستایی در برابرسیل دارد و هیچنین مردم روستایی معتقدند که وضعیت کنونی روستا جهت مقابله با سیلاب مناسب نیست . نبودمشارکت مردمی و فقدان ارتباط مناسب با دولت از جیله مشکلات پیش روی مدیریت سیل است.