مقاله سنجش سطح بلوغ مديريت دانش در سازمان ها از طريق يك مدل بلوغ توسعه يافته مديريت دانش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در فصلنامه علوم مديريت ايران از صفحه ۱۲۱ تا ۱۴۸ منتشر شده است.
نام: سنجش سطح بلوغ مديريت دانش در سازمان ها از طريق يك مدل بلوغ توسعه يافته مديريت دانش
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مديريت دانش
مقاله مدل بلوغ مديريت دانش
مقاله سنجش سطح بلوغ مديريت دانش
مقاله عوامل حياتي موفقيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسن قلي پور طهمورث
جناب آقای / سرکار خانم: عابدي جعفري حسن
جناب آقای / سرکار خانم: خطيبيان ندا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
امروزه دانش به عنوان يك منبع ارزشمند و راهبردي است. براي هدفمند كردن استفاده از دانش به عنوان يك مزيت رقابتي و راهبردي و نيز سازماندهي مراحل توسعه مديريت دانش در سازمان، شناخت وضعيت موجود سازمان در زمينه مديريت دانش و تعيين عوامل موثر بر تصميم گيري يك سازمان براي به كارگيري و بهبود مديريت دانش امري ضروري است. اين مقاله عوامل و شاخص هاي موثر بر بلوغ مديريت دانش را شناسايي كرده، و نيز اولويت بندي شاخص ها و تعيين وزن آن ها را مد نظر قرارمي دهد، سپس به توسعه يك مدل بلوغ مديريت دانش مبتني بر اين عوامل و شاخص ها مي پردازد و از طريق آن در عمل يك سازمان را مي سنجد. بررسي و تاييد عوامل و شاخص هاي استخراجي تحقيق و نيز سطح بندي عوامل و شاخص هاي تاييد شده در سطوح مدل بلوغ توسعه يافته مديريت دانش تحقيق از طريق پرسشنامه توسط خبرگان صورت پذيرفته، تجزيه و تحليل داده ها از طريق، آزمون دو جمله اي، آزمون فريدمن، آزمون كاي دو و روش ميانگين موزون بوده است. پس از اصلاح مدل بلوغ توسعه يافته مديريت دانش كه شامل سطوح، عوامل، اولويت ها و وزن هر يك از آن ها مي شد، با استفاده از پرسشنامه حوزه نمايندگي ولي فقيه در امور حج و زيارت و يك شركت توليد كننده نرم افزار همكار فناوري اطلاعات حوزه مربوطه مورد بررسي قرار گرفت و سطح بلوغ آن مشخص گرديد. مدل توسعه يافته اين تحقيق، نقاط قوت و ضعف سازمان نسبت به حالت ايده آل و مطلوب در هر عامل و شاخص را بيان مي كند، سطح بلوغ مديريت دانش در سازمان را تعيين مي كند و به شناخت وضعيت موجود سازمان در عوامل و شاخص هاي مورد نظر مدل كمك مي كند، و در راستاي بهبود وضعيت جاري سازمان، سازمان را با توجه به اولويت بندي شاخص ها و عوامل مدل آگاه مي كند تا با برنامه ريزي مناسب و دقيق تري وضعيت عوامل و شاخص هاي خود را بهبود دهد و بتواند به سطح بالاتر بلوغ دست يابد.