مقاله سنجش ميزان آلايندگي حاصل از فرسايش سازندها و معدنکاري در منطقه شيخ لر شمالغرب استان زنجان (انگوران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در زمين و منابع از صفحه ۳۳ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: سنجش ميزان آلايندگي حاصل از فرسايش سازندها و معدنکاري در منطقه شيخ لر شمالغرب استان زنجان (انگوران)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلودگي سازندها
مقاله فرسايش
مقاله سرب و روي
مقاله حد مجاز عناصر
مقاله آب و خاک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريعتي شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: آقانباتي سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي حرمي سيدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مدبري سروش
جناب آقای / سرکار خانم: آدابي محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در ساليان اخير در بحث مطالعات زيست محيطي به فاکتوري اساسي توجه مي شود که تحت عنوان ضريب پتانسيل آلايندگي سنگي (ميزان عناصر موجود در سنگ ها و سازندها) موسوم است. با استفاده از اين ضريب مي توان آلاينده هايي را که در منطقه به صورت بالقوه موجودند ولي در سنجش آلايندگي و يا منبع الودگي کمتر مورد توجه قرار مي گيرند را اندازه گيري نمود (Fergossen, 2004). ناحيه معدني انگوران در منطقه كوهستاني شمال باختر ايران و در محل برخورد زون هاي ساختماني البرز – آذربايجان ، زاگرس و سنندج – سيرجان قرار دارد. قديمي ترين سنگ هاي اين ناحيه از ايران منسوب به پركامبرين پسين و جوانترين آن سن پليوسن را دارند (لطفي،۱۳۸۰). به منظور اندازه گيري ميزان آلايندگي، نمونه هايي از سازندهاي منطقه برداشت و مورد آناليز قرار گرفت. اين سنجش نشان داد که برخي سازندها نظير سازند قم و سازند قرمز بالايي و سازند قرمز پاييني پتانسيل ايجاد آلودگي را در منطقه ندارند ولي در مقابل برخي ديگر توانايي آلايندگي بالايي را در خود نشان داده اند. يکي از سازندهاي آلاينده کانسار سرب و روي انگوران به سن پرکامبرين مي باشد که در ۲۵ کيلومتري شهر دندي قرار دارد که نظرات متفاوتي درباره سن واقعي اين مجموعه وجود دارد. معهذا اين سازند در سنگ بستر خود داراي مقادير بالايي از عناصري است که وجود آنها تعادل زيست محيطي منطقه را تهديد مي کند. اين ميزان در مورد عناصري نظير سرب و روي (تا ۲۰۰۰۰ppm) کادميوم (۴۰۰۰ppm) و آرسنيک (۱۰۰۰۰ppm) در حد بسيار نگران کننده همچنين در مورد عناصري مانند منگنز، مس و قلع ميزاني بالاتر از حد استانداردهاي زيست محيطي است. به منظور اطمينان بيشتر نمونه هايي نيز از زمين هاي کشاورزي و زراعي همچنين منابع آبي حاشيه سازندها و رخنمون ها همچنين ساير مناطق مورد نظر اخذ و مورد آزمايش قرار گرفت. اندازه گيري ها نشان داد ارتباط معني دار و مشخصي بين ميزان عناصر موجود در خاک کشاورزي مجاور سازند و رخنمون هاي مورد نظر وجود دارد. اين ارتباط معني دار در مورد کانسار انگوران به صورتي مشخص تر قابل مشاهده بوده تا حدي که خاکهاي کشاورزي حاشيه کانسار مذکور مقادير متنابهي از اين عناصر را در خود جاي داده اند. با استفاده از اين روش ضريب آلايندگي هر سازند تعيين و معرفي گرديد. به طور کلي ضريب آلايندگي سازندهاي منطقه پايين و متناسب است تنها استثناء موجود کانسار سرب و روي انگوران بوده که نسبت به کانسارهاي مشابه به علت حجم و بهره برداري غير اصولي داراي ضريب آلايندگي سنگي بالايي مي باشد.