سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
سعیده امان پور – دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز
آمنه حصیری – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:
بررسی و شناخت وضعیت روستاها ، قابلیت ها و تنگناهای آن در برنامه ریزی ناحیه ای از اهمیت بسزایی برخوردار است.امروزه آگاهی از نقاط ضعف و قوت نواحی ، نوعی ضرورت جهت ارائه طرح ها و برنامه ها محسوب می شود . به طوریکه استفاده از شاخص های اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، بهداشتی و غیره می تواند عاملی در جهت رفع مشکلات براینیل به رفاه اقتصادی و سلامت اجتماعی جهت رسیدن به توسعه باشد . بدین منظور هدف کلی از این مطالعه ارزیابیدرجه توسعه یافتگی روستاهای استان بوشهر به لحاظ برخورداری از شاخص های توسعه با استفاده از آمار و اطلاعاتمربوط به سرشماری سال ۱۳۸۵ می باشد . برای ارزیابی ، از مدل تاپسیس با انتخاب ۱۶ متغیر در قالب شاخص هایآموزشی ، بهداشت و درمان ، خدمات رفاهی و زیربنایی ، اجتماعی و کالبدی استفاده شده و در نهایت ، دشتستان از نظرسطح توسعه یافتگی رتبه بالا و جم رتبه آخر را دارد . نتایج این پژوهش نشان دهنده عدم توزیع مناسب امکانات وخدمات در روستاهای استان می باشد.