مقاله سنجش نظام توسعه سكونتگاه هاي روستايي با رويكرد تلفيقي الگوهاي سنجش مكاني تاكسونومي و تحليل عاملي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در جغرافيا از صفحه ۶۷ تا ۹۳ منتشر شده است.
نام: سنجش نظام توسعه سكونتگاه هاي روستايي با رويكرد تلفيقي الگوهاي سنجش مكاني تاكسونومي و تحليل عاملي
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزيابي نظام توسعه
مقاله سكونتگاه روستايي
مقاله تاكسونومي
مقاله تحليل عاملي
مقاله خراسان شمالي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طالشي مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي فرد محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تحيل نظام پايداري توسعه يكي از مهمترين دلمشغوليهاي انديشمندان توسعه منطقه اي به شمار مي رود. طرح ريزي الگوهاي تحليل مكاني با روش ها و الگوهاي متفاوتي صورت مي پذيرد. اين الگوها به دليل ساختار اطلاعاتي آن از يك سو و ييچيدگي ها، محدوديتها و ويژگي هاي اجتماعي – اقتصادي نواحي از سوي ديگر خطاهاي آماري از سطح توسعه يافتگي را براي برنامه ريزيان بوجود مي آورند. بكارگيري روش تلفيقي در تحليل مكاني نواحي و يا بعبارت روشن تر توسعه يافتگي بسيار موثر و مفيد است. در اين مقاله تلاش بر آن است كه با تلفيق دو روش بنيادي نظام توسعه يافتگي يكي تاكسونومي عددي و ديگري تحليل عاملي، الگوي روشني براي تحليل نظام توسعه يافتگي سكونتگاه هاي روستايي براي برون رفت از ناپايداري نظام توسعه منطقه اي فراهم شود . نتايج اين بررسي در سكونتگاه هاي روستايي استان خراسان شمالي حاكي از آن است كه به کارگيري تلفيقي و توامان دو تکنيک تاکسونومي عددي و تحليل عاملي (به دليل رفع معايب مدل تاکسونومي توسط مدل تحليل عاملي)، سبب شد تا با ايجاد فضاي مشترک سنجش تحليلي، نتايج حاصل در خصوص وضعيت توسعه يافتگي مناطق روستايي خراسان شمالي به واقعيت هاي موجود نزديکتر باشد. همچنين به لحاظ سطح توسعه يافتگي در محدوده مطالعه، در سطح بخش، برخوردارترين بخش استان، بخش مرکزي شهرستان شيروان با درجه توسعه يافتگي ۰٫۷۲ و غير برخوردارترين بخش استان، بخش جلگه سنخواست با درجه توسعه يافتگي ۰٫۹۷ است. در سطح دهستان، دهستانهاي زيارت با درجه توسعه يافتگي ۰٫۷۳ و دهستان شيرين سو با درجه توسعه يافتگي ۱٫۰۳ به ترتيب برخوردارترين و غير برخوردارترين دهستانهاي استان هستند. براي دستيابي به تعادل هاي منطقه اي در مناطق روستايي استان نوعي سياست عدم تمرکز در ارايه خدمات روستايي، انجام سرمايه گذاري هاي نوين، ايجاد زير ساختها و… بايستي مورد توجه سياستگذاران و برنامه ريزان و مديران ارشد استان قرار گيرد.