سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نوزدهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهرداد عدل – پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست، گروه انرژیهای نو
شهریار بزرگمهری – پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست، گروه انرژیهای نو
جعفر جعفرمحمدنژاد سیگارودی – سازمان انرژی های نوایران ( سانا ) ، گروه زیست توده
بهروز بوغلان دشتی – سازمان انرژی های نوایران ( سانا ) ، گروه زیست توده

چکیده:

در این مقاله به برآورد توان الکتریکی قابل نصب در محل دفن زباله شهر مشهد با استفاده از روشهای نظری ( تئوریک ) و بررسیهای صحرایی پرداخته شده است . هدف اصلی این کار، ارزیابی و امکان سنجی تولید انرژی الکتریکی از بیوگاز حاصل از تجزیه زباله های شهری است تا از این راه ضمن کاهش انتشار گاز متان به جو ( که اثر مخرب آن ۲۱ برابر دی اکسیدکربن است ) ، انرژی مفید نیز بدست آید . برآورد نظری توان الکتریکی قابل نصب، متکی بر برآورد حجم گاز قابل تولید و روند تغییرات آن در طول سالهای پس از دفن زباله می باشد . برای ارزیابی روند تغییرات تولید گاز دفنگاه از مدلسازی ریاضی مبتنی بر مناسبترین معادلات معرفی شده در مراجع بهره گرفته شده و محاسبات در قالب یک برنامه رایانه ای انجام شده اند . مقایسه میان نتایج بدست آمده با نتایج مدل دیگری بنام ) GasSim تهیه شده در آژانس محیط زیست انگلستان ) و همچنین داده های حاصل از اندازه گیری های صحرایی نیز انجام گرفته است . محاسبات برای بخشهایی از محل دفن کنونی مشهد به انجام رسید که دارای زباله های جوان ( دفن شده از ۶ سال پیش به بعد ) می باشند . نتایج مدلسازی نشان میدهند که تولید گاز دفنگاه در حدود ۲ سال پس از دفن آخرین لایه زباله به بیشترین حد رسیده و سپس شروع به افت تدریجی می نماید و تا ۵۰ سال بعد به حد ناچیز می رسد . توان نظری ( تئوریک ) تولید گاز زباله مشهد بین ۱۸۳ تا ۲۳۸ مترمکعب بر تن زباله برآورد گردید . توان الکتریکی قابل اعتماد تا سال ۱۳۹۵ در شرایط فعلی محل، ۱۵۷ کیلووات برآورد شد .