مقاله سندرم پاي بي قرار در بيماران تحت همو دياليز بيمارستان نهم دي تربت حيدريه سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي سازمان نظام پزشکي جمهوري اسلامي ايران از صفحه ۲۹ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: سندرم پاي بي قرار در بيماران تحت همو دياليز بيمارستان نهم دي تربت حيدريه سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم پاي بي قرار
مقاله همودياليز
مقاله نارسايي مزمن كليه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهيدي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: عباس پور صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: نامجو مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: نجف زاده ابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: سندرم پاي بي قرار اختلال حركتي نورولوژيك است كه اغلب با شكايت خواب همراه مي باشد. بيماراني که از اين سندرم رنج مي برند تمايل شديد و غير قابل کنترلي براي حرکت دادن پاها دارند. که معمولا به علت احساس ناخوشايندي است که هنگام بي حرکتي تشديد يافته و مانع خواب مي گردد. تخمين زده مي شود که ۱۵-۲ درصد مردم ممکن است سندرم پاي بي قرار را تجربه کنند. سندرم پاي بي قرار اوليه احتمالا منشا زنتيک و توارث دارد. علل ثانويه سندرم پاي بي قرار شامل کمبود آهن، ضايعات عصبي، حاملگي مي باشد هم چنين ممکن است ثانويه به مصرف بعضي داروها آشکار شود. تشخيص سندرم پاي بي قرار بر اساس تاريخچه بيمار مي با شد. بنابراين مطالعه اي با هدف تعيين فراواني سندرم پاي بي قراردر بيماران تحت همودياليز بيمارستان نهم دي شهرستان تربت حيدريه انجام شده است.
روش کار: يك مطالعه توصيفي تحليلي است كه بر روي ۴۱ بيمار همودياليز بيمارستان نهم دي تربت حيدريه انجام شد جمع آوري داده ها با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه كه شامل مشخصات دموگرافيك گروه خون، تعداد جلسات دياليز، طول جلسه، سابقه بيماري زمينه اي و علايم سندرم پاي بي قرار بود، انجام شد.
يافته ها: فراواني سندرم پاي بي قرار در جمعيت مورد مطالعه ۱۷٫۱% است. اكثريت بيماران مبتلا به اين سندرم را جنس مذكر ۵۷٫۱% تشكيل مي داد و ۷۱٫۴% از بيماران مبتلا به اين سندرم دچار آنمي بودند و بيشترين مشكل زمينه اي در اين بيماران هيپرتانسيون با ۴۲٫۹% بود و ارتباط معني دار آماري بين ابتلا سندرم پاي بي قرار و گروه خوني p=0.034 وجود داشت. اما ارتباط آماري بين اين سندرم وكمبود آهن و سطح فريتين سرم و هماتوكريت و كفايت دياليز ديده نشد.
نتيجه گيري: در اين مطالعه بر خلاف جمعيت عادي ارتباطي بين سندرم پاي بي قرار و آنمي وجود نداشت و بيشترين مراقبت براي كاهش عوارض جسماني سندرم پاي بي قرار در بيماران دياليزي انجام مي شود در حالي كه مطالعات آينده بايد پاتوفيزيولوژي سطح BUN را در بروز سندرم پاي بي قرار مورد بررسي قرار دهد.