مقاله سندرم ORO-VULVAL-VAGINAL و PENO-GINGIVAL: گزارش ۴ مورد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي از صفحه ۳۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: سندرم ORO-VULVAL-VAGINAL و PENO-GINGIVAL: گزارش ۴ مورد
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليکن پلان
مقاله سندرم Oro-Vulval-Vaginal
مقاله سندرم Peno-Gingival

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عظيمي حسيني صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: احمديه آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: حاميان مينا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به اهميت و شيوع ليكن پلان در بيماران دندانپزشكي و با توجه به نادر بودن سندرم هاي Oro-Vulval-Vaginal  و  Peno-Gingivalكه به دليل درگيري همزمان دهاني و ژنيتالي به دقت بيشتري براي تشخيص نياز دارند -علايم اين بيماران و درمان هاي انجام شده مورد بررسي قرار گرفتند. هدف از مقاله حاضر، معرفي دو بيمار مبتلا به سندرم Oro-Vulval-Vaginal و دو بيمار مبتلا به سندرمPeno-gingival  همراه با مروري كوتاه بر اين سندرم ها بود.
گزارش مورد: گزارش مورد حاضر به معرفي چهار بيمار مبتلا به سندرم هاي مذكور كه به بخش بيماري هاي دهان دانشكده دندانپزشكي شهيدبهشتي مراجعه كرده بودند، مي پردازد. براي هر بيمار، پرونده كاملي شامل اطلاعات دموگرافيك، تاريخچه پزشكي، تاريخچه دندانپزشكي، خانوادگي، اجتماعي و معاينات داخل دهاني و خارج دهاني تكميل و از ضايعات دهاني بيماران در اولين مراجعه، فتوگرافي تهيه گرديد. به منظور تشخيص قطعي ضايعات تناسلي با متخصص پوست و يا متخصص زنان مشاوره انجام گرديد و پس از تهيه بيوپسي و تشخيص نهايي، درمان همزمان ضايعات دهاني و تناسلي براي بيماران آغاز گرديد. با توجه به شدت ضايعات و پاسخ مناسب به درمان ابتدايي، در صورت لزوم دوز دارو تغيير داده شده، يا داروي تجويز شده با داروهاي ديگري جايگزين مي گرديد. بيماران در نهايت در فاز كنترل قرار گرفتند.
نتيجه گيري: با توجه به پيامدهاي ناشي از مورد غفلت قرار گرفتن ضايعات ليكن پلان درساير ارگان ها و تاخير در تشخيص صحيح و عدم دريافت درمان كافي و به موقع ضايعات، انجام معاينه دقيق وگرفتن تاريخچه كامل و توجه به علايم موجود در ساير اندام هاي بيمار، از اهميت بسياري برخوردار است. بخصوص كه در موارد ضايعات دهاني و تناسلي بدون علامت نيزاحتمال بروز تغييرات بدخيمي وجود دارد.