مقاله سنگ زايي توده گرانيتوييدي چاه سالار (جنوب باختر نيشابور) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در علوم زمين از صفحه ۱۳۳ تا ۱۵۰ منتشر شده است.
نام: سنگ زايي توده گرانيتوييدي چاه سالار (جنوب باختر نيشابور)
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سنگ زايي (پتروژنز)
مقاله توده گرانيتوييدي
مقاله گرانيتوييدهاي جزاير كماني
مقاله تبلور تفريقي
مقاله چاه سالار
مقاله نيشابور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقيان محمود
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي حبيب اله
جناب آقای / سرکار خانم: فارسي زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توده گرانيتوييدي چاه سالار در جنوب باختر نيشابور، در شمال روستاي چاه سالار و در حاشيه شمالي پهنه ساختاري ايران مركزي واقع شده است. اين توده به درون مجموعه افيوليتي سبزوار نفوذ كرده است و طيف تركيب سنگ شناسي آن را ديوريت، كوارتزديوريت، گرانوديوريت و آلكالي – فلدسپار گرانيت تشكيل مي دهند. آلكالي فلدسپار گرانيت ها، عضو بسيار تفريق يافته اين مجموعه هستند كه به صورت دايك يا آپوفيز اين توده نفوذي را قطع مي كنند. پگماتيت هاي گرانيتي و توده هاي كوارتزوليتي همراه آنها، تفريق يافته ترين عضو اين مجموعه سنگ شناسي هستند. معادل هاي نيمه ژرف سنگ هاي نفوذي نامبرده مانند آندزيت پيروكسن دار، آندزيت، تراكي آندزيت و داسيت به صورت دايك يا گنبد، اين توده نفوذي را قطع مي كنند. سنگ هاي مورد مطالعه بافت هاي گرانولار، ميرمكيتي، گرافيكي، پورفيري، ميكروليتي پورفيري، گلومروپورفيري و جرياني نشان مي دهند. به استثنا آلكالي فلدسپار گرانيت ها كه بسيار تفريق يافته اند، ديگر تركيبات سنگي بر روي نمودارهاي تغييرات اكسيدهاي عناصر اصلي، كمياب و كمياب خاكي در برابر SiO2 يا انديس تفريق، تغييرات به نسبت پيوسته اي نشان مي دهند. اين توده داراي ماهيت كلسيمي – قليايي و متاآلومين است و به گرانيتوييدهاي نوع I تعلق دارد. نمودارهاي متمايز كننده محيط زمين ساختي نيز نشان مي دهند كه توده گرانيتوييدي چاه سالار در قلمرو گرانيتوييدهاي كوهزايي نوع كمان آتشفشاني(VAG)  و همچنين گرانيتوييدهاي جزاير كماني (IAG) قرار مي گيرد. بررسي جامع ويژگي هاي زمين شناسي صحرايي، سنگ نگاري و ژئوشيميايي، حكايت از آن دارد كه ماگماي سازنده اين توده نفوذي از راه ذوب بخشي ورقه اقيانوسي فرورونده (متابازيت) يا گوه گوشته اي متاسوماتيسم شده، حاصل گشته و سپس از روش فرايند تبلور تفريقي، آلايش يا آميختگي ماگمايي تحول پيدا كرده است.