مقاله سنگ شناسي، ژئوشيمي و سن پرتو سنجي گنبدهاي آداکيتي پرسيليس کمان قاره اي نئوژن، جنوب قوچان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در بلورشناسي و كاني شناسي ايران از صفحه ۳۴۷ تا ۳۶۸ منتشر شده است.
نام: سنگ شناسي، ژئوشيمي و سن پرتو سنجي گنبدهاي آداکيتي پرسيليس کمان قاره اي نئوژن، جنوب قوچان
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سنگ شناسي
مقاله ژئوشيمي
مقاله کمان قاره اي
مقاله آداکيت
مقاله قوچان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي حبيب اله
جناب آقای / سرکار خانم: صادقيان محمود
جناب آقای / سرکار خانم: خانعلي زاده عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: تنها علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گنبدهاي آداکيتي پرسيليس نئوژن جنوب قوچان در درون بخش شمالي کمان آتشفشاني سنوزوئيک قوچان اسفراين (واقع در شمال نوار افيوليتي و دگرگوني سبزوار) رخنمون يافته اند. در اين نوار آتشفشاني، فعاليت هاي ماگمايي از ائوسن (حدود ۴۰ ميليون سال قبل) شروع شده و تا پليو  پليستوسن (حدود ۲ ميليون سال قبل) ادامه داشته است. سن سنگ هاي آتشفشاني اين نوار از جنوب (در مجاورت نوار افيوليتي سبزوار) به سوي شمال (در جنوب قوچان) از ائوسن تا پليو  پليستوسن تغيير مي کند. بخش شمالي اين کمان آداکيتي پرسيليس اساسا از واحدهاي آذرآواري و گنبدهاي تراكي آندزيتي، آندزيتي، تراكيتي، تراکي داسيتي، داسيتي و ريوداسيتي به سن پليو  پليستوسن (۲ تا ۱۱ ميليون سال قبل) تشكيل شده است که غالبا روي يك پي سنگ اليوين بازالتي  بازالتي به سن ائوسن تا ميوسن زيرين (۱۹ تا ۲۰ ميليون سال قبل) قرار گرفته است. وجود برونبوم هايي از سنگ هاي آتشفشاني ائوسن، برونبوم هاي گنايسي، مارني، سيلتستوني و پليتي، ظهور و حذف برخي از فازهاي كاني ها، خوردگي، عدم تعادل شيميايي فنوكريست ها و بافت غربالي از نشانه هاي رخداد آلايش ماگمايي در اين سنگ ها هستند. نسبت هاي ايزوتوپي ۸۷Sr/۸۶Sr اين سنگ ها نيز از ۰.۷۰۴۱ تا ۰.۷۰۵۷ متغيرند و اين آلايش را تاييد مي کنند. سنگ هاي سازنده گنبدهاي نئوژن از عناصر نادرخاکي سبک و عناصر ليتوفيل بزرگ يون، غني شدگي و از عناصر خاکي نادر سنگين تهي شدگي نشان مي دهند. بي هنجاري منفي عناصر با شدت ميدان بالا (HFSE) نظيرNb ,P  و Ti که از ويژگي هاي شاخص محيط هاي کماني است، در نمونه هاي اين گنبدها ديده مي شوند. شواهد ژئوشيميايي موجود در سنگ هاي اين گنبدها حاکي از ماهيت کالکوآلکالن، جايگاه فرورانش کمان قاره اي، سنگ منبع اکلوژيتي يا گارنت آمفيبوليتي (حاصل از دگرگوني ورقه اقيانوسي فرورانده شده سبزوار به عنوان محل خاستگاه ماگما)، سرشت آداکيتي پرسيليس (HSA) ماگما و نقش تبلور جدايشي، فرايندهاي هضم و آلايش ماگمايي طي شکل گيري ماگماي سازنده اين گنبدهاست. اين ماگماهاي آداکيتي، آخرين مذاب هاي حاصل از ذوب بخشي ورقه اقيانوسي فرورانده شده جوان و داغ نئوتتيس سبزوار و گوه گوشته اي روي آن است كه به صورت گنبدهاي آداکيتي نيمه عميق جايگزين شده و تجلي يافته اند.