سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: پنجمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

سارا هوشمند معنوی – دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
منصور وثوقی عابدینی – دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
سید محمد پور معانی – دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
جلیل قلمقاش – سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور

چکیده:

توده های نفوذی یونسلو و بالستان، به شکل دو استوک کوچک در بخش شمال غربی پهنه ی سنندج – سیرجان برونزد دارند و در قسمتی از کمربند نفوذی گلپایگان- ارومیه به شمار می آیند. تودهی یونسلو با وسعت بیش از ۳۰ کیلومتر مربع، قاطع آهکهای پرمین بوده و حرارت ناشی از تزریق آن منجر به ایجاد دگرگونی این آهکها شده است( مرمر) . توده ی بالستان با وسعت حدود ۱۰ کیلومتر مربع ، علاوه بر آهک های پرمین، سازند کهر و باروت را نیز قطع کرده و در بعضی مکانها قطعات این توده در کنلگومرای قاعده ای آهکهای پرمین مشاهده می شوند. سن نسبی آنها بعد از کرتاسه ی آغازی و قبل از میوسن آغاز تعیین شده است. براساس مطالعات پتروگرافی توده ی یونسلو دارای ترکیب گرانودیولیتی تا دیولیتی و توده ی بالستان دارای ترکیب گرانیتی است. بافت عمده ی آنها گرانولو و دارای اندیس رنگینی لوکوکرات ( یونسلو ) و هولولوکرات ( بالستان ) هستند. پلوتون یونسلو دارای اجزای وابسته نظیر دایک، آنکلاو و استوکهای کوچک ایت که پلوتون بالستان فاقد آنها بوده و توده ای هموژن را نمایان می سازد شواهد پتروگرافی گویای آن است که گرانیتهای بالستان از نوع هیپرسولووس هستند.