سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مازیار فارسی نژاد – دانشگاه اصفهان – دانشکده علوم – گروه زیست شناسی
روحا کسری کرمانشاهی – دانشگاه اصفهان – دانشکده علوم – گروه زیست شناسی

چکیده:

اشعه ماوراء بنفش (uv) اغلب برای استریل کردن سطوح اجسامی که توسط سایر روشها استریل نمی شوند , استفاده می شود .اشعه ماورا، بنفش به خاطر اثراتی که برروی اسید نوکلئیک ها دارد, به عنوان یک عامل ضد باکتریایی موثری محسوب می شود. معلوم شده که باکتریهای پیگمان دار نسبت به اشعه uv، در مقایسه با باکتریهای بدون پیگمان ,مقاومتر می باشند . مانند سراشیا مارسه سنس که باسیلی از خانواده انتروباکتریاسه می باشد که پیگمانی به رنگ قرمز به نام پرودی ژیوسین تولید می کند .در این تحقیق باکتری به کار رفته سراشیا مارسه سنس با PTCC 1111 می باشد که در محیط TSB کشت داده شد و کشت شبانه آنرا درC./ ٣٧ بعد از رساندن به آدورت ٥ مک فارلند بطور مساوی ( CC ١/.) در محیط کشت های نوترینت آگار کشت داده و آنها را در زمانهای مختلف, در معرض اشعه uv قرار داده که این پلیتها به دو دسته تقسیم شدند. یک گروه جهت تولید پیگمان در c ٢٥ و گروه دوم در دمای c ٣٧ (عدم تولید پیگمان) به مدت ٢٤ ساعت قرار داده شد , سپس کلنی ها شمارش گردید .دردو گروه بیشترین اثر در زمان های ١٢٠ و ٢٤٠ ثانیه بود و در زمانهای ٣٠ و ٦٠ ثانیه ,اشعه uv تأثیر کمتری برروی باکتریهای پیگمان دار نشان داد. بنابراین نتیجه میگیریم که احتمالا تولید پیگمان در برخی از باکتریها, در قدرت مقاومتشان نسبت به اشعه uv دخالت دارد.