مقاله سياست خارجي ايران از منظر رئاليسم تهاجمي و تدافعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در روابط خارجي از صفحه ۱۱۳ تا ۱۵۳ منتشر شده است.
نام: سياست خارجي ايران از منظر رئاليسم تهاجمي و تدافعي
این مقاله دارای ۴۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سياست خارجي ايران
مقاله بحران عراق
مقاله ژئوپليتيک
مقاله ايدئولوژي
مقاله قدرت نسبي
مقاله امنيت نسبي
مقاله رئاليسم تهاجمي
مقاله رئاليسم تدافعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: برزگر كيهان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش درپي تجزيه و تحليل ريشه هاي افزايش نقش، اهداف و راهبردهاي ايران در خاورميانه، بعد از بحران عراق است. نگاه مسلط در غرب، به خصوص ايالات متحده، اهداف سياست خارجي ايران را تهاجمي و در جهت افزايش «قدرت نسبي» در خاورميانه مي داند، اما نويسنده پژوهش حاضر براين نظر است که اين اهداف بيشتر تدافعي و درجهت افزايش «امنيت نسبي» کشور است؛ لذا براي آزمون اين فرضيه، ضمن به کارگيري نظريه هاي رئاليسم تهاجمي و رئاليسم تدافعي، به تعريف دو رويکرد اصلي سياست خارجي ايران يعني سياست هاي «انطباق و هم سويي» و «ائتلاف و اتحاد» در منطقه مي پردازد و هدف هر دو را افزايش امنيت نسبي و رفع تهديدات در شرايط ويژه تشديد ناامني در مرزهاي بلافصل ايران بعد از بحران عراق، و جهت گيري سياست خارجي ايران را در منطقه، متاثر از دو عنصر «ژئوپليتيک» و «ايدئولوژي» مي داند و نتيجه گيري مي کند که نقطه تامين منافع و امنيت ملي ايران در برقراري تعادل بين اين دو عنصر است.