مقاله سياوش، شخصيتي آييني و رازناك در شاهنامه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در پژوهش هاي ادب عرفاني (گوهر گويا) از صفحه ۹۳ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: سياوش، شخصيتي آييني و رازناك در شاهنامه
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسطوره
مقاله سياوش
مقاله شاهنامه
مقاله شخصيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فاضلي فيروز
جناب آقای / سرکار خانم: كنعاني ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اسطوره سياوش، با در نظر گرفتن جز به جز ساخت مايه هاي آن، يكي از اصلي ترين و محوري ترين بخش ها در زنجيره اسطور هاي ايراني است. اين اسطوره يكي از پشتوانه هاي ساختاري شاهنامه به شمار مي آيد؛ به طوري كه بيشتر داستان هاي پيش از اين، در بن مايه با آن يگانه اند و نقش زمينه ساز آن را دارند. سياوش دارنده والاترين شخصيت انساني در اساطير ايراني؛ بويژه در شاهنامه است. زايش، زندگي و مرگ او، مايه اسطوره اي كهن را در خود دارد و شخصيت او آييني و رازناك است.
اين مقاله در پي آن است تا با تحليل بن مايه هاي اسطوره اي شخصيت سياوش در شاهنامه، پاره اي از ويژگي هاي بارز شخصيتي او را موشكافي كند تا از اين رهگذر اثبات كند: الف) سياوش، آفريده اي اهورايي و شخصيتي پري زاده است؛ ب) شخصيت او، منطبق بر الگوي «نخستين انسان» است و در نهايت به اين پرسش اساسي پاسخ دهد كه علت راز گونگي گوهر سياوش در چيست؟ پاسخ مقدر به اين فرضيه ها، سياوش را به عنوان شخصيتي همه جانبه و تاثير گذار معرفي مي كند؛ شخصيتي كه داراي پويايي و كمال است.