مقاله سيد مرتضي و استفاده از علوم زمانه در تفسير قرآن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در اسلام پژوهي از صفحه ۲۷ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: سيد مرتضي و استفاده از علوم زمانه در تفسير قرآن
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيد مرتضي
مقاله تفسير علمي
مقاله تفسير قرآن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آرمين محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تفسير علمي همزمان با آشنايي مسلمانان با معارف و دانش هاي ديگر جوامع و رشد و شکوفايي علمي در قرون سوم و چهارم رونق زيادي داشته است. استفاده از دستاوردهاي علمي بشري با هدف اثبات اعجاز قرآن و نيز فهم بهتر آيات الهي در ميان مسلمانان امري پذيرفته شده بود و بسياري از دانشمندان و مفسران مسلمان به همين شيوه عمل کرده اند.
سيد مرتضي (۳۵۵- ۴۳۵ ه.ق) يکي از قله هاي فقه و کلام و تفسير و ادب شيعي است. او دانشمندي عقل گرا و پيرو مکتب اصالت عقل است. در نظر او عقل مبنا و ملاک معرفت و شناخت جهان است.
پايبندي سيد مرتضي به رويکرد عقلي به دين چنان است که در طرد هر گزاره يا عقيده ديني مغاير با دليل مسلم عقلي ترديدي به خود راه نمي دهد. درنظر او عقل مقامي همچون وحي دارد تا آنجا که مي توان گفت که خداوند به وسيله دلايل عقلي با ما سخن مي گويد و به حقايق رهنمون مي سازد. يکي از نتايج عقل گرايي سيد مرتضي، التزام به دستاوردهاي مسلم و قطعي علم تجربي در فهم آيات قرآن است.
او را مي توان يکي از معتقدان به تفسير علمي به معناي معتدل آن دانست كه از دستاوردهاي علمي زمان خود در فهم آيات و روايات بهره برده است. اساسا يکي از ملاک هاي او در ضرورت تاويل يک روايت يا يک آيه، عدم انطباق آن با قواعدي بوده که از نظر عقل و دانش زمان خويش مسلم انگاشته مي شده است.