مقاله سيري در مضامين عرفاني اشعار صائب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۲۵ تا ۵۷ منتشر شده است.
نام: سيري در مضامين عرفاني اشعار صائب
این مقاله دارای ۳۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صائب
مقاله عرفان
مقاله مجاهده
مقاله وحدت وجود
مقاله اخلاق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدالهي خدابخش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
صائب از شاعران نامدارِ دوره صفوي است که با وجودِ نابساماني اوضاعِ عرفان اسلامي، شعرِ وي افزون بر درون مايه هاي ادبي، اخلاقي، اجتماعي و حکمي، مضامين بلند عرفاني دارد و به دليل کمبود تحقيق در اين زمينه، هنوز سزاوار بررسي است.
هدف از تحقيق حاضر، ارايه مضامينِ عرفاني در شعر صائب است. به همين منظور، ابتدا به ذکر مقامات، احوال و هفت وادي معرفت در شعر او پرداخته و گفته ايم که وي، بيشتر در حالِ «محبت» سير مي کند و با دو بال جذبه و کوشش، به فنا در معشوق ازل مي رسد. در مبحث وحدت وجود، بيان کرده ايم که وي اعتقاد به هر نوع حقيقتي مستقل از حقيقت مطلق را در حکم شرک مي داند. سپس در زمينه وحدت اديان يادآور شده ايم که بر تعصب نداشتن نسبت به مذهبي خاص تاکيد مي کند. درباره حقيقت عالم و مرگ نيز گفته ايم که وي از فرصت هاي دنيوي براي عبرت و اندوختن توشه اخروي بهره مي برد و از ياد مرگ، بدان سبب که مشتاق ديدارِ خداست، همچون کبک سرمست مي گردد و بر اين باور است که بيشترين خلوت عارف راستين بايد در انجمن صورت گيرد. همچنين وي، ملامت و زخم زبان را براي حفظ اخلاص و توفيق در سلوک، کارساز مي داند.