سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: کنفرانس بین المللی علوم انسانی و مطالعات رفتاری
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
اردشیر رستمی – دانشجوی مقطع دکتری، رشته فقه و حقوق جزا-دانشگاه خوارزمی-پردیس کرج-کشورایران
غفور خوینی – دانشیارگروه حقوق دانشگاه خوارزمی-پردیس کرج –کشورایران
نیکزاد عباسی – دانشجوی مقطع دکتری . رشته فقه و حقوق جزا-دانشگاه خوارزمی-پردیس کرج –کشورایران

چکیده:
انتخابات از جمله شاخصه های مهم سنجش دموکراتیک بودن یک نظام سیاسی محسوب می شود. مردم از طریق سازوکار انتخابات می توانند حقوق فطری و طبیعی خود را در جامعه در قالب انتخاب نوع نظام و قواعد حاکم بر آن و با انتخاب نمایندگان خود به منصه ظهور برسانند. در این ارتباطنظامی مطلوب و شایسته است که تحقق بخشش واقعی آن حقوق فطری و طبیعی انسانها باشد. همچنین انتخابات رویه ای است که در آن احزاب وکاندیداها از طریق نظام رأی گیری برای سیستم های انتخابی و عمومی توسط مردم انتخاب میشوند با چنین نگرشی، انتخابات یکی از مهمترین مکانیزمهای پرکردن کرسیهای نمایندگی در نظام مردم سالار است، در حقیقت اصطلاح و نهاد انتخابات ذاتاً اصالت ندارد، بلکه ابزار و مکانیزم تصمیم گیری جمعی و در خدمت اراده مردم و تثبیت نظامهای نمایندگی است.به دلیل اینکه در نظامهای دموکراتیک، مشروعیت و صلاحیت دولت صرفاً ازرضایت شهروندان نشأت می گیرد، لذا مکانیزم عمده و مهم برای انتقال آن رضایت، انتخابات آزاد و منصفانه است، بنابراین معنای اصطلاحی انتخابات،در نظامهای مردم سالار معنای واقعی خود را می یابد، چرا که ممکن است در نتیجه انتخابات غیرعادلانه و غیرمنصفانه، حکومت و نظامی استبدادی بر سرکار آید و نمایندگانی انتخاب شوند که تجلی بخش اراده واقعی و آگاهانه مردم نباشند. لذا می طلبد که سیاست جنایی ایران با تدوین قوانین مدون ، کارا و پویا جلوی هرگونه تخلف انتخاباتی را گرفته تا زمینه منصفانه بودن انتخابات فراهم گردد