سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین علیزاده – دانشگاه علم و صنعت ایران
مهدی کیا – دانشگاه علوم و تحقیقات
عبدالحسین علیپور – دانشگاه علوم و تحقیقات
بهروز مینایی بیدگلی – دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

پیشرفت های اخیر درتکنولوژی اطلاعات و همچنین نیاز روز افزون به امنیت بیشتر ، منجر به توسعه سریع سیستم های هوشمند تشخیص هویت بر اساس خصوصیات بیومتریک انسان شده است . سیستم های بیومتریک از خصوصیات فیزیولوژیکی یا رفتاری هر شخص برای تشخیص هویت دقیق او استفاده می کنند. ویژگی های معمول مورد استفاده در این سیستم ها عباتند از : چهره ، اثر انگشت، صدا ، نمودارهای حرارتی چهره، عنبیه ، شبکیه ، طرز راه رفتن ، نقوش کف دست ، هندسه دست ، و …. که یکی از روش های تشخیص هویت استفاده از ویژگی های چهره افراد می باشد که برای این امر روش های مختلفی بیان شده است که ساده ترین روش برای تشخیص چهره، روش تشخیص کلی چهره می باشد . از آنجا که این روش دارای معایب متعددی از جمله خرابی، تغییر قیافه ، چرخش و غیره می باشد . معمولا استفاده از این روش ، مطلوب به نظر نمی رسد لذا از روش های دیگری مانند روش تشخیص چهره بر اساس بخش بندی های سازنده مشخص آن ، استفاده می گردد. همچنین برای اشیای غیر سخت ، مثل چهره ، معمولا استفاده از روش اخیر بسیار مناسب می باشد .ما نیز ، در این مقاله از این روش استفاده کرده ایم و یک روش فازی دو سطحی ارائه داده ایم . نتایج عملی نشان می دهد که این روش در زمان بسیار کمتری می تواند به همان دقت تشخیص منجر شود. یعنی این روش پیچیدگی محاسباتی و زمان انفجاری روش های پیشین را به میزان چشمگیری می کاهد.