سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

راضیه نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش ترویج و آموزش آشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
حسن صدیقی – دانشیار بخش ترویج و آموزش آشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

ترویج کشاورزی در ایران از سال ۱۳۲۷ و تحقیقات کشاورزی از سال ۱۳۰۹ فعالیت خود را آغاز کردند . در مورد رابطه بین این دو سازمان قبل از انقلاب شهباندی (۱۳۵۸) می گوید که ارتباط بین این دو ارگان بسیار ضعیف بوده و هر دو به صورت جداگانه فعالیت می کردند . پس از انقلاب اسلامی در سالهای اولیه نیز این روند ادامه داشت و اگر چنانچه ارتباطی در این زمینه بوجود می آمد، ارتباطی خودجوش و برخاسته از خواست و تمایل و انگیزه درونی محققان و کارکنان بود . اولین بار در سال ۱۳۶۵ شورای عالی تحقیقات کشاورزی با تصویب اجرای طرحهای مشترک تحقیقی – ترویجی برای برقراری ارتباط مؤثر در این زمینه قدم برداشت و در این راستا تلاش شد تا روسای ترویج استانهای کشوری به عضویت شوراهای تحقیقات کشاورزی استان درآیند . لازم به ذکر است که این شورا از سال ۱۳۷۲ با نام شورای تات به کار خود ادامه داد و بدین ترتیب در سال ۱۳۷۲ سازمان تات بدنبال تشکیل معاونت تحقیقات، آموزش و ترویج ( تات ) که در سال ۱۳۷۰ تشکیل شده بود، شروع به کار نمود . بدلیل کافی نبودن اینگونه اقدامات و در راستای هرچه باروتر کردن رابطه ایندو سازمان ودر نهایت خدمت به کشاورزان اقدامات دیگری انجام شد که مهمترین آنها عبارتند از : تشکیل شورای عالی تات در سطح سازمان و تشکیل کمیته های هماهنگی برنامه های تحقیقی – آموزشی و ترویجی استانهای همجوار، تصویب طرحهای تحقیقی – تطبیقی، روزهای مز عه؛ هفته انتقال یافته های تحقیقی؛ مشارکت کارشناسان ترویج در تحقیقات کاربردی؛ برگزاری کارگاههای آموزشی مشترک و داشتن برنامه های انتشاراتی مشترک . در این تحقیق پس از بررسی نظری موضوع پیشنهادهایی نیز ارائه شده است