سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دومین همایش ملی توسعه فناوری در صنعت نفت

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

ناصر راستخواه – سازمان انرژی اتمی ایران، مدیر کل امور حفاظت در برابر اشعه کشور
مصطفی شاهنده – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای
نورالدین محمدزاده – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای
شعله انصاری – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای

چکیده:

جهانی شدن تجارت بیش از بیش اهمیت هماهنگی در استانداردها را روشن ساخته است. توجه به تایید صلاحیت کارکنان آزمون های غیر مخرب (NDT) بصورت مرکزی تحت یک استاندارد مشخص و توافق های فی ما بین کشورها در شناسایی یکسان این صلاحیت ها بخشی از فرایندتضمین کیفیت NDT در کشورهای پیشرفته است. موفقیت در این کار ضمن کاهش در هزینه ها، انگیزه کارکنان را نیز افزایش خواهد داد. در سال ۲۰۰۳ میلادی با ملحوظ شدن ISO – ۹۷۱۲ در کد ASME تحول جدیدی بوقوع پیوست. در همین سال سیستم ACCP در آمریکااز حالت بالقوه به مرحله بالفعل تبدیل گردید. در کشور ایران نیز با توجه به کاربرد وسیع NDT و پتانسیل بالای استقبال از نظام هماهنگی بین المللی ، فعالیت های جدی در این زمینه از شش سال گذشتهدر سازمان انرژی اتمی ایران با همکاری آژانس بین المللی انرژی اتمیشروع گردیده و نتایج مثبتی در این مدل حاصل شده است. از جمله مهمترین این فعالیت ها می توان به تهیه و تصویب استاندارد ملی ۶۷۲۵ (خرداد ۱۳۸۳)، که مطابق با استاندارد بین المللی ISO-9712 می باشد، اشاره کرد. لکن جهت کاهش فاصله بین کشورهای توسعه یافته و در حال رشد، عزم ملی و فعالیت های مستمر بیشتری لازم می باشد. در این مقاله سعی گردیده استضمن مقایسه نظام های گوناگون تایید صلاحیت کارکنان، استاندارد بین المللی ISO-9712 به عنوان الگو مطرح و فعالیت های انجام شده و برنامه های اتی در این ارتباط تشریح گردد.